Bir zamanlar sinemaya gitmek sadece iki saatlik bir eğlence değildi. Bir filme girerken dikkatimizi, sabrımızı ve duygularımızı da yanımızda götürürdük. Film de bunun karşılığını verirdi.

Bugün ise her şeyi daha hızlı tüketmek istiyoruz. Daha ilk dakikalarda karakterleri tanımayı, hikayenin nereye gideceğini anlamayı ve hiçbir an durmadan ilerlemesini istiyoruz. Film bizi düşündürdüğünde “yavaş”, sabır istediğinde ise “sıkıcı” diyebiliyoruz. Oysa iyi sinema, seyircisinden de emek ister.

Bazı filmler bütün sırlarını ilk izleyişte vermez. İlk bakışta önemsiz görünen bir replik, kısa bir bakış ya da arka planda kalan küçük bir ayrıntı, yıllar........

© Diriliş Postası