Zübeyde Kızılyer yazdı;

Bazen tüm maskelerimizi indirip sadece kendi özümüzle baş başa kalmamız gereken bir an gelir; İşte o an “dönüşüm vakti”dir.

İçinde bulunduğumuz sistem, belirli bir düzen ve kararlılık içinde çalışır. Her sistemin bir ömrü, doyma noktası ve yenileme ihtiyacı vardır.

Dönüşüm vakti, sistemin artık eski yöntemlerle sürdürülemez hale geldiği ve bir kırılma, yenilenme ya da evrim geçirmek zorunda olduğu kritik eşiği temsil eden tetikleyicidir.

Hayatın krizi, değişim ve dönüşümün doğum sancısı.

Aslında alışkanlıklarımız, korkularımız, çocukluktaki şartlandırılmalarımız, sınırlayıcı inanç kalıplarımız bizim mevcut içsel sistemimizi........

© Dikgazete.com