Kimi insan fakirlikten, kimisi hastalıktan, kimi yalnız kalmaktan, kimi de ölümden korkar. Fakat bütün korkuların üzerinde bir korku vardır ki; o da Allah'ın huzuruna nasıl çıkacağını bilememektir. Akıllı insan; ölümden önce ölüm sonrasını düşünür, mezardan önce hesabını yapar, mahşere varmadan vicdanını tartar. Yüce Allah mü'minlere şu müjdeyi vermektedir; "Allah'a iman edip dosdoğru yaşayanlara korku yoktur, onlar mahzun da olmayacaklardır." Bu ilahî müjde; korkusuz bir hayatın sırrını ortaya koymaktadır. Korkusuzluğun kaynağı; güç, makam, servet veya şöhret değildir. Gerçek güven; imanla, doğrulukla ve helâl bir hayatla kazanılır.

Yalan, insanın sadece dilini kirletmez; karakterini de çürütür. Bir defa yalan söyleyen, ikinci yalana mecbur kalır. Yalan söyleyen kimse zamanla, söylediği yalanlara kendisi de inanmaya başlar. Peygamberimiz(sav); "Doğruluk insanı iyiliğe, iyilik de cennete götürür. Yalan ise kötülüğe, kötülük de cehenneme götürür." buyurarak doğruluk ile kurtuluş, yalan ile helâk arasındaki bağı açıkça ortaya koymuştur. Haram ise sadece mideye giren lokma değildir. Haram; göze giren görüntü, kulağa giren iftira, dile gelen gıybet, ele bulaşan haksız kazanç, kalbe yerleşen kibirdir. Bazen bir imza, bazen bir ihale, bazen bir faiz, bazen de bir kul hakkı haram olur. İnsan haramı küçümsedikçe haram büyür, vicdan küçülür. Vicdan küçüldükçe........

© Denge