Wouke van Scherrenburg

Wouke van Scherrenburg

ExtraAlle artikelenColumns

Als je (te) lang ergens woont, kleven er aan talloze plekken herinneringen

Op iedere straathoek, zei een vriend, heb ik wel herinneringen. Omdat er ook veel slechte herinneringen tussen zaten, dacht hij steeds serieuzer aan verhuizen. Elders opnieuw beginnen.

Dat van die herinneringen vond ik herkenbaar. Er zijn zoveel plekken die geladen zijn met het verleden. Als ik over het bruggetje bij de Batavierenweg fiets en rechtsaf sla richting Elden bijvoorbeeld, ter hoogte van het transferium GelreDome, denk ik aan die keer dat we op de terugweg waren van het stappen.

Wil je elke dag de Dagelijkse nieuwsbrief van De Gelderlander ontvangen via e-mail?

Het aanvragen van de nieuwsbrief is helaas niet gelukt, probeer het nog eens.

Bedankt voor de aanvraag, we hebben uw mailadres in goede orde ontvangen.

‘Scholten!’, riep ik, in de remmen knijpend. Ik wees naar twee schoenen, die onder een struik vandaan kwamen. Het had de openingsscène van een Baantjer-aflevering kunnen zijn, maar we ontdekten een levend lijk.

‘Die ken ik’, zei Scholten over de jongen die buiten bewustzijn van de alcohol in de bosjes lag. ‘Hij heeft bij mij in de klas gezeten.’ Met de telefoon van de jongen belde Scholten de ouders. Daarna........

© de Gelderlander