Šumski požari u ovim vrelim avgustovskim danima doneli su veliku nesreću u Srbiji. Ugrožena je imovina građana, ugroženi su njihovi životi, smanjuje se količina odnosno površina zemljišta pod šumama, stvara se stanje panike i opšteg beznađa. Uništavanjem šuma uništavaju se prirodni proizvođači kiseonika.

Među svim rizicima i štetnim posledicama, o onoj najvećoj se najmanje govori. Gotovo da nema reči od nadležnih organa, da li iz neznanja, ili zbog svesnog skrivanja realnog stanja kvaliteta životne sredine. Bez obzira na to da li su u pitanju politički razlozi, odnosno predizborna kampanja, ili nešto slično tome.

Naime, treba da se zna da se drvo sastoji najvećim delom, ili isključivo od celuloze i lignina. Oba ova prirodna polimera lako gore. Uostalom, zbog toga se drvo u našim krajevima i dalje koristi kao gorivo. Pri normalnim uslovima proizvodi sagorevanja su voda i ugljen dioksid.

Međutim, pri šumskim požarima u dobrom delu ne postoje uslovi za potpuno sagorevanje drveta, odnosno celuloze (polimera glukoze) i lignina (polimera fenola i fenolnih derivata). Posebno prilikom gašenja........

© Danas