Temsili sistem içindeki huzursuzluk: Sağ ve sol kanat popülizminin farklı biçimleri olsa da ortak noktaları “gerçek” halkı temsil etme fikridir. Seçimlerle ilişkileri semptomatiktir: popülist hareketler referandumları tercih ederek temsili sistemi reddeder ve halka doğrudan hitap etmeyi seçerler.

Bu anlamda, temsili sistem içindeki huzursuzluğun bir belirtisidir. Halkın ihtiyaçlarını bildikleri varsayıldığından, popülist liderler halkın iradesini belirleyebilir ve aracı kurumlara pek ihtiyaç duymazlar. Seçim uygulamalarını reddetmeleri, onlara göre seçim sonuçları ile popülistlerin sonuçları arasındaki tutarsızlıkta açıkça görülmektedir: kendini ifade edemeyen (Neden? Bu bir gizem olarak kalıyor) sessiz çoğunluk, seçim prosedürlerini sorgulamaktadır.

Ancak popülizmi tamamen reddetmemeli veya bu oya yönelenleri küçümsememeliyiz. Bu taraflarla diyaloğu sürdürmeliyiz ancak birkaç kurala da uymalıyız:

- Onları demagog, ırkçı veya yalancı olarak etiketleyerek doğrudan diskalifiye etmeyin; • Gerçekçi karşı öneriler sunmalıyız;

- En antidemokratik veya ahlaki açıdan kabul edilemez açıklamaları kesin bir şekilde kınamalıyız;

- Her şeyden önce, popülizmin iki ana nedenden dolayı temsil krizinden kaynaklandığını kabul etmeliyiz: birincisi, büyük partilerin seçmen kitlesi, personel veya fikirlerini yenilemekte başarısız oldukları için erozyona uğruyor; ikincisi, bu seçmen kitlesi son derece istikrarsız hale geliyor.

Popülizmle karşı karşıya kalındığında, zorluklardan biri de iktidardaki partiler ile seçmen arasında güveni yeniden inşa........

© Cumhuriyet