Kazanacağız yüreğiyle...

Başaracağız inancıyla...

Var olabilmek için başka hiçbir seçenek, çare yoktu.

Ya Türkiye var olacaktı, kırmızı beyaz bayrak özgür ve bağımsız dalgalanacaktı.

Ya da köhnemiş, çürümüş, parçalanmış ve artık yıkılmış ve teslim olmuş bir padişahlık kurumu, Sevr Antlaşması gereği Orta Anadolu’da küçük bir toprak parçası üzerinde, sonradan oradan da bir tekme ile Anadolu’dan da tamamen defedilmek için kaderini ve tarihini bekleyecekti.

Ve 1071’de Malazgirt Zaferi ile Türklere açılan Anadolu kapısı bu kez dışa doğru açılacak, Türkler Anadolu’da, Anadolu çevresinde ve başka ülkelerde “diyaspora azınlığı veya çoğunluğu” olarak yaşayacaktı.

Çağımızda bu olur mu demeyin.

Evet 100 yıl önce olurdu.

Koskoca, tarihin en büyük imparatorluğunu kurmuş Osmanlı hanedanı tüm Afrika’dan, tüm Ortadoğu’dan, tüm Ege adalarından, tüm Balkanlar’dan, az kaldı tüm Trakya’dan itile itile Anadolu’nun bir parçasına sığınmak zorunda bırakılmadı mı?

Bu Batı’nın Avrupa’ya yürüyüşün, Viyana kapılarına dayanışın, Macaristan........

© Cumhuriyet