Toplumsal muhalefet; emperyalizmin işbirlikçisi ırkçı, dinci bağnazlığı aşma savaşımının gerektirdiği doğru düşünüşü, eylemi bulmak için aydınlık arayışına yol gösteriyor.
30 Ağustos’un yıldönümünde Ceyhun Atuf Kansu, Sakarya Meydan Savaşı kitabında yer alan “Anadolu’nun Namlusunda Son Kurşun” şiirindeki “Çal borazancı başı çal borazanı/ Toplansın son erkekleri yurdumuzun.../ Bu son kurşun!” dizeleriyle insan ve yurttaş olduğumuzu duyumsatıyor.

Nâzım Hikmet, “Dörtnala gelip Uzak Asya’dan/ Akdeniz’e bir kısrak başı gibi uzanan/ bu memleket bizim” dediği “Davet” şiiriyle çağrısını yapıyor. 

Enver Gökçe’nin “Senin emekçin olaydım/ şen olası türküsü/ dost kokusu, dost selamı Türkiye” dediği yurdumuza Ahmed Arif, “...Dağın pulat yüreğine işledim,/ Şimşeğin masmavi usturasına/ Sevdanı usul-usul/ Sevdanı mısra-mısra/ Lo ben seni hapislerde sevmişim,/ Ben seni sürgünlerde./ Yurdum benim şahdamarım” diyor.


Şükran Kurdakul, “Sözüm var çileler tezgâhında güçlenir/ En gencimizin dudaklarında seslenen/ Yaralı anaların yediveren gülü/ Türkiyem nereye götürüyorlar seni-- Karanlığın gizinde milyonla yürek/ Aç kapıyı zindancıbaşı.../ Bana soru gerek, yanıt........

© Cumhuriyet