Yunanistan çıkışlı müzik grubu No Clear Mind, 25-28 Şubat tarihlerinde İzmir, Ankara ve İstanbul’da sahne almak üzere bir kez daha Türkiye’ye geliyor. Biz de konserler öncesinde grubun gitaristi Lefteris Volanis ile bir araya gelerek müziğin yaşamı bir yük olmaktan çıkaran o “iyileştirici” ve “taşıyıcı” gücünü, Atina’nın soylulaşan sokaklarında bağımsız müzik üretmenin zorluklarını, sahnedeki yeniden yorumlama tutkularını ve Türkiye’deki dinleyiciyle aralarında oluşan güçlü bağı konuştuk.

Müziğiniz çoğu zaman sözden çok atmosfer, yoğunluk ve katmanlar üzerinden ilerliyor. No Clear Mind’ın müzikal dilini kurarken hangi duygular, deneyimler ya da iç gerilimler belirleyici oluyor?

Bence bilinçaltında müziğimiz hep kendini iyileştirmeyle ilgiliydi, sonuca varmaya değil sürece daha çok odaklanan bir şeydi. Diğer sanatçılar çoğu zaman, her şey etraflarında olup biterken, çevrelerini ve duygularını müziklerine yansıtırken biz yalnızlığı, ütopyayı ve dinginliği aramaya meyilliyiz, müziğimizin bir tanıklık olmaktan ziyade bir taşıyıcı gibi işlemesini istiyoruz.

Post-rock ve ambient gibi türler sıklıkla “içe dönüş” ya da “kaçış” müziği olarak tanımlanıyor. Siz kendi müziğinizi bu çerçevede mi düşünüyorsunuz, yoksa yaşadığınız zamana ve gerçekliğe temas eden başka bir ifade biçimi olarak mı?

Çoğunlukla ikincisine daha yakın olduğumuzu söyleyebilirim. Örneğin Covid zamanı müziğimizi çok daha yavaş, ağır ve karanlık bir ruh hâliyle çalma ihtiyacı duyduğumuz dönem buna iyi bir örnek. Ama aynı zamanda müziğimizde her zaman bir içe dönüş ve kaçış alanı da var; en azından dinleyicilerin çoğu bunu böyle duyumsuyor gibi görünüyor.

Bestelerinizde müzik çoğu zaman acele etmeyen, zaman içinde açılan bir yapı izliyor. Bu yaklaşım, dinleyiciyle kurmak istediğiniz ilişkiyle nasıl bağlantılı?

 Dinleyiciyle müzikal form veya yapı üzerinden bir bağ kurmaya dair bilinçli bir kararımız yok. Yine de tarif ettiğiniz bu akış, aslında grup üyeleri arasındaki sanatsal ilişkiyi yansıtıyor: Birbirimizin müzikal üretimini asla cepte görmüyoruz ve şu ya da bu yöne doğru agresif bir biçimde ilerlemiyoruz. Bu hâl, grubun dinleyiciyle kurduğu ilişkiye de yansıyor olabilir.

No Clear Mind, Yunanistan’da kriz, belirsizlik ve güvencesizlik duygularının yoğun olduğu bir dönemde ortaya çıktı. Bu toplumsal arka planın müziğinizde bıraktığı izleri nasıl tarif edersiniz?

Bu izler hem şarkı sözlerinin birçoğunda daha belirgin bir şekilde hem de müzikte görülebiliyor; ancak müzikteki yansıma daha farklı ve o kadar doğrudan değil. Bir anlamda müzikal ruh hâllerinde ve formlarda iyileştirici bir taraf var; bu da aslında biraz önceki soruyla bağlantılı. Bu, bir müzisyen olarak elinden gelenin en iyisini yapıp yaşamı olabildiğince ağır bir yük........

© Bianet