Elimizde telefonla dünyayı ‘istifleme’ hastalığımız artık bir sır değil. Her şeyi kaydediyoruz; sanki o anın dijital kopyasına sahip olduğumuzda, ruhuna da sahip olacakmışız gibi bir yanılsama içindeyiz. Fotoğraf makinesinden akıllı telefona evrilen bu süreç, dünyayı anlama çabamızdan ziyade onu dondurup bir dosyaya hapsetme arzumuzun özeti gibi. Bugün bir eserin değerini, birinin ekranını kaydırırken o görüntüde kaç saniye takılı kaldığıyla ölçüyoruz. Ancak 2026 Venedik Bienali, tam da bu noktada yüzümüze sert bir gerçek çarpıyor. Bazı pavyonların kapısında bizi durduran o tek kelime aslında bir yasak olmanın ötesinde, derin bir davet; ‘Fotoğraflanamaz.’

Dijital İllüzyonun Fiziksel Gerçekliğe Dönüştüğü Nadir Zamanlar

Son on yılımız, sanatın ancak dijital dolaşıma girdiği sürece ‘var’ kabul edildiği bir algı perdesiyle geçti. 61. Bienal’de yükselen bu yeni ses ise bu mantığa doğrudan savaş açıyor. Sanatın sadece fiziksel bir temasla, o anın içindeki kokusuyla, gürültüsüyle ve tüm duyularla yaşanabileceğini hatırlatıyor bize. ‘Her şeyi kaydet’ alışkanlığımızın karşısına koca bir soru işareti koyarken, bakışın mülkiyetinden vazgeçmemizi öneriyor.

Avusturya Pavyonu'na adım attığınızda, Florentina Holzinger sizden sadece telefonunuzu kapatmanızı istemiyor; bir bakıma sizi........

© Antalya Son Haber