Sevgili okurlarım, hayatta güvenilir güzel bir dost ve arkadaş edindiğiniz zaman, hayatın bir çıkar yarışması ve küçüklükler dışında asil amaçlara yönelmiş gerçek insan neslinin henüz tükenmediğine sevinip ferahlıyorsunuz.Karşısındakine kıymet veren, her girdiği çevreye kişiliği ile olgun ve asil bir huzur getirebilen, her şeye hoşgörü gözüyle bakan ve “affetmek bir erdemliktir” diyen bir insanla tanıştığınız zaman, kendinizi mutlu hissedersiniz. Onun güzel yüzünü görünce, huzur bulursunuz… İnsanlar hata yapabilir. Hatasız kul olmaz. En sevdiğiniz insan dahi sizi üzmüş ve kırmış olabilir. Belki o anda sevdiğiniz o kişiden nefret edersiniz, konuşmak istemezsiniz, beni unut dersiniz. Seven insanların birbirlerini unutması o kadar kolay mı? Nefreti aşmanın tek yolu vardır: Affetmek. Hepimiz birileri tarafından incitildik, hepimiz birilerini incittik, kızdık, içerledik, öfkelendik, darıldık, küstük, nefret ettik. Nefret, yaşamdan zevk almamızı, insanların güzel yanlarını görmemizi engeller. Hiç kimse saf iyi ya da saf kötü değildir. Salt........

© Anayurt