Kime ait olduğunu nerede okuduğumu şu an hatırlamıyorum; ama yıllar önce bir mecrada toplum ve aile yapımıza yönelik bazı ezberlerin aksine, çocukların özellikle taşrada “çok fazla değeri olmadığını” anlatan sosyolojik temelleri olan nitelikli, çarpıcı bir tahlile rastlamıştım. Hatta bu izahı yapan kişi Anadolu’da taşrada, köylerde mal olarak sahiplenilip beslenen ve çoğaltılan muhtelif besi hayvanlarının bile çocuklardan daha fazla değer gördüğünü, hayvanlara daha çok merhamet ve özen gösterildiğinden bahsediyordu. Baştan sona okuduğum bu tahlil üzerine biraz düşününce epey haklı ve yerinde bulmuştum. Yaşamaya, tanıklık etmeye yahut bizzat öznesi olmaya da hacet yok. Etrafta olan bitenleri gözleyerek yaşananları biraz muhakeme etmekle aynı kanaate varmak ve hatta Türk edebiyatının Anadolu insanını merkezine alan klasik eserlerindeki gerçeğin ve kurgunun birbiri içine geçtiği anlatılarda bile kendine yer bulmuş birçok örneğine rastlamak mümkün.

***Anlı şanlı bir asrı devirmiş Türkiye’yi, memleketimizi geçmişten bugüne yazıya giriş yaptığım tahlilin ölçeğinde bakıp değerlendirdiğinizde “değişen bir şey var mı?” sorusu eşliğinde, eminim çoğunuzun, daha doğrusu görebilenlerinizin içini bende olduğu gibi derin ve koyu bir sessizlik kaplıyordur. Kendime dert........

© Anayurt