Ceyhan ve Seyhan Akdeniz’e dökülüyor. Barış Suyu projesiyle denize dökülen suların bir kısmı Körfez’e sevk edilerek gelir elde edilecekti. Akdeniz’e dökülen sular sevk edileceğinden çiftçilerimiz projeden olumsuz etkilenmeyecekti. İhtiyaç fazlası sular, denize döküleceğine ekonomiye kazandırılacaktı. 

Projeye göre, Ceyhan ve Seyhan’ın suları, Suriye’de iki farklı istikamete yönelecek olan dev nakil hattıyla Körfez ülkelerine ulaştırılacaktı. Doğu Hattı Suriye, Ürdün, Suudi Arabistan, Kuveyt, Bahreyn, Katar, BAE ve Umman’a, Batı Hattı Suriye ve Ürdün üzerinden Mekke ve Medine’ye ulaşacaktı.

Irak’ın Kuveyt’e saldırması diplomatik görüşmelerin başladığı, ön mutabakatların sağlandığı projeyi gündemden düşürdü. Ankara’nın zaman zaman gündeme getirdiği proje, 1 Mart tezkeresinden sonra ABD’nin Türkiye’yi cezalandırmak için aleyhine tavır alması üzerine uygulanma kabiliyetini yitirdi. Körfez ülkeleri çok daha pahalı olan deniz suyundan içme suyu üretme yöntemine yöneldiler. 

ABD ve İsrail’in İran’a saldırmasıyla başlayan savaş gösterdi ki deniz suyunu arıtmak sadece pahalı değil aynı zamanda çok riskli. İran, Körfez ülkelerinin içme suyu tesislerini vursa, ne olacak? 50 derece sıcaklıkta yaşadıklarından, günde 4-5 litre su tüketmek zorunda olan milyonlarca insana nasıl su temin edilecek? Savaş nedeniyle uçak kargo yöntemiyle su getirmekte mümkün değil.

İran’ın su tesislerini vurması Körfezdeki on milyonların kıyameti olur. Körfez ülkelerinin savaştan çıkaracakları ilk ders, petrol ve gaz sektörlerinde Hürmüz Boğazına mahkum olmaktan kurtulmak olacaksa, ikinci ders içme suyunda sadece arıtma........

© Analiz