Geçtiğimiz gün çocuklarımız karne aldı. Onlar için tatil başladı. Çalışan milyonlarca anne baba için ise yeni bir mesai başladı.

Okullar açıkken hayatın bir düzeni vardı. Sabah çocuk okula bırakılır, akşam işten ilk çıkan anne ya da baba gelip alırdı. Özel okullarda çocuklar spor, sanat ya da dil kulüplerine kalıyor, devlet okullarında ise etütlerle gün tamamlanıyordu. Çocuk güvenli bir ortamdaydı.

Şimdi ise aynı ailelerin zihninde tek bir soru dolaşıyor:

"Çocuğumu bütün gün kime bırakacağım?"

Yakınında anneanne ya da babaanne varsa şanslısın. Köyün varsa birkaç haftalığına gönderebilirsin. Yazlıkta kalabilecek bir akraban varsa biraz nefes alırsın. Bunların hiçbiri yoksa o zaman ne olacak?

İşte o zaman yaz tatili, çocukların en sevdiği dönem olmaktan çıkıyor; çalışan anne babaların en büyük streslerinden birine dönüşüyor.

Birçoğumuz yaz aylarında kamu kurumlarında ya da özel şirketlerde çalışan arkadaşlarımızın çocuklarını bir masanın kenarında, ellerinde tabletle saatler geçirirken görmüşüzdür. Belki kendi iş yerimizde böyle bir manzara vardır. Belki de o masanın başındaki çocuk bizim........

© Analiz