Konuşulmaya da devam edecek. Hangi açıdan bakarsak bakalım, bundan sonra yapay zekâsız bir hayat mümkün görünmüyor. Bu, icat edilip bir süre sonra zamanın ve yeni buluşların karşısında eskiyecek, kullanım alanı daralacak bir teknoloji değil. Böyle buluşlar için genellikle "yıkıcı güç" ifadesi kullanılır. Bence yapay zekâ bunun da ötesinde. Bir çağı açıp bir çağı kapatan gelişmelerden biri.

Ben de herkes gibi yapay zekâyı bazı çalışmalarımda kullanıyorum. Kullanmayı öğrenene kadar sinir krizleri geçirmedim desem yalan olur. Bir şey soruyorum, o başka bir şeye cevap veriyor. "Aslında bunu sormuştum." diyorum, bu sefer ikinci söylediğime odaklanıyor. Bambaşka bir cevap geliyor. En çok da görsel üretirken yaşadım bunu. Yazıyorum istediğimi ama her ayrıntıyı vermem gerektiğini bilmeden… İstediğim gibi gelmiyor. "Şurasını düzelt." diyorum. Ohoooo… Bu sefer bambaşka bir şey çıkıyor karşıma.

Sanırım bunu yaşayan tek kişi ben değilim.

Sonra fark ettim ki ne istediğimi tam olarak anlatmıyormuşum. İstediğim sonucu alabilmek için bütün ayrıntıları vermem, zihnimdeki resmi eksiksiz tarif etmem gerekiyormuş. 

Acaba bunu ben kendi kendime mi öğrendim, yoksa yapay zekâ mı beni eğitti?

"Eğitti" diyorum çünkü bu, bir makineyi kullanmayı öğrenmek gibi değil.

Araba kullanmayı bilmediğinizi düşünün. Siz kullanmayı bilmiyorsunuz diye araba öylece duran bir demir yığını değildir. Kontağı çevirir, vitesi takar, kurallara uygun hareket ederseniz sizi gitmek istediğiniz yere götürür. Fakat arabadan indiğiniz anda öğrendiğiniz o davranış biçimleri günlük hayatınıza pek........

© Analiz