Bugünlerde çevreme, sosyal medyaya, siyasete, ticarete nereden baksam müthiş bir haklılık hali görüyorum. Herkes son derece kendinden emin. Herkes kendi doğrularından son derece memnun. Herkes karşı tarafın neyi yanlış yaptığını çok net görüyor. Fakat nedense kimse kendi durduğu yere bakmıyor. Bakmak içinden gelmiyor.

Bunun en bariz örneğini akşam haberlerinde izliyoruz. Her bültende mutlaka bir trafik kavgası var. Yol benim diye başlayan tartışmalar, dakikalar içinde yumruklaşmaya kadar varabiliyor. Olayı izlerken çoğu zaman dikkatimi çeken şey kimin haklı olduğu değil, iki tarafın da ne kadar haklı olduğuna inanması oluyor.

Biraz düşününce insanın içinde olduğu duruma kendi varlığını kattığında artık o olayı kendi zaviyesinden değerlendirmeye başladığını fark ediyorsunuz. İşte tam o andan itibaren aslında çok rahat çözülebilecek birçok konu çözümsüzlüğe doğru yol almaya başlıyor.

Kuantum fiziğinde "gözlemci etkisi" diye bir kavram vardır. Basit anlatımıyla; bir sistemi gözlemlediğinizde sadece onu izlemezsiniz, aynı zamanda onu etkilersiniz. Gözlemci sistemin dışında değildir. Bir şekilde sistemin parçasıdır.

Bence insan ilişkilerinde de durum bundan çok farklı değil.

Bir olayın içine girdiğimizde onu artık olduğu gibi göremiyoruz. Olayı kendi........

© Analiz