İnsan sormadan edemiyor: Bu kadim coğrafyada yaşayan eski kuşaklar, bizim kuşak kadar acı çekmiş midir? Gelecek kuşaklar da bizim gibi ciğeri beş para etmeyenlere mi verecekler egemenlik haklarını?

Acılar çok çabuk unutulur derler, doğru.

Balyoz ve Ergenekon davaları unutuldu. Fethullahçılarla mal ve makam paylaşımında bozulan ortaklık unutuldu. Seçim sandıklarını, pusulalarını çalma hemen unutuldu. Eğitim ve Öğretim Birliğini, Apartmanlarda kurulan üniversiteleri, yılda 4000 profesör üreten bilim hayatımızı unuttuk. Hazinenin boşalması, köprülerin satılması, alt üst olan tarım, ormancılık, hayvancılık, asgari ücret falan unutuldu. Sözün kısası, yurttaşa yurdu ve Türk insanına yurttaş benliği unutturuldu.

Kral çıplak dedik durduk da çocuklarımızın kafasına oyuncaklar atan, elini öpene hiçbir işe yaramayan, gıcır banknotlar veren kralımızı hiç fark edemediğimizi de unuttuk. Farlar karanlık basınca otomatik yanardı yanmaz oldu. Aydınlatma düğmeleri de elle açılamadı, duvara tosladık...

Yirmi beş yıldır yavuz hırsız ev sahibini bastırdı, kimse aldırmadı. Tekadam’ın iki sekreterini değiştirmesi, inadına ve göz göre göre ümmetten alkış almak için olduğu belliydi. Üstelik gayri meşru bir yemini........

© Akdeniz Gerçek