Ayna karşısında bir kadın durur.

Dışarısı ne kadar gürültülü, içerisi ne kadar dağınık… Kimse bilmez.

Dudaklarına yavaşça sürer.

Kimseye hazırlanır gibi değil.

Kendini toparlar gibi.

Güzel görünmek için değil,

yıkılmadığını kendine hatırlatmak için hazırlanır.

Siren sesleri, kesintiye uğrayan hayatlar, karneye bağlanan gündelik ihtiyaçlar…

Ama bir şey dikkat çeker:

Kırmızı ruj üretimi durmaz.

Bir taraf onu yozlaşma sayar.

Diğer taraf, toplumun moralini ayakta tutan bir sembol olarak........

© Akdeniz Gerçek