Bir şeyi ilk kez yapacağımızı söylerken bazen hemen arkasından bir açıklama ekliyoruz.“Daha yeniyim, pek iyi olmayabilir.”Olmayabilir tabii. Zaten ilk kez yapıyorsun. Daha ne olsun?Ama nedense bu cümlenin içinde küçük bir özür gizli. Henüz ortada bir yanlış bile yokken insan kendisini savunmaya hazırlanıyor.Bana ilginç gelen de bu.Acemi olmak mı rahatsız ediyor bizi, yoksa acemi olduğumuzun anlaşılması mı?İkisi aynı şey değil.Bir konuda hiçbir şey bilmediğimizi kabul etmekle, bunu başkalarının önünde söylemek arasında tuhaf bir mesafe var.İlkinde kendimizle baş başayız. İkincisinde ise birilerinin hakkımızda ne düşüneceğini de hesaba katıyoruz.Üstelik karşımızdaki insanın gerçekten ne düşündüğünü çoğu zaman bilmiyoruz.Belki hiçbir şey düşünmüyor.Ama biz onun yerine de düşünüyoruz.İlk kez yaptığımız bir yemeği masaya koyarken bile “Kusura bakmayın, ilk denemem” diyebiliyoruz.Daha kimse çatalını eline almamış!Demek ki bazen başarısız olmaktan önce, başarısız görünebileceğimiz ihtimaline hazırlanıyoruz.Bir de işin başka tarafı var.İnsan yıllarca yaptığı bir........

© Akdeniz Gerçek