Otobüs ani bir fren yaptı.

Kimse düşmedi ama herkes bir anlık sendeledi.

İnsan o an refleksle bir yere tutunuyor ya…

İşte bazen yanlış yere tutunduğunu da böyle fark ediyorsun.

İnsan kendinden tam olarak böyle utanır.

Başkalarına anlattığı hikâyelerden utanmaz insan.

Yanlışlarından, hatalarından, “ama çok şey öğrendim” dediği anlardan utanmaz.

Onlar anlatılabilir. Hatta parlatılabilir.

İnsan en çok, kendine yakıştıramadığı hâlinden utanır.

Konuşması gerektiği yerde susmasından.

Gitmesi gerektiği yerden gidememesinden.

Bir gün dönüp “Ben bunu neden kabul ettim?” dediği o........

© Akdeniz Gerçek