Ne zaman biri bana "Lübnan nasıl?" diye sorsa, o an durumun ağırlığını hissediyorum. Anlattıkça da, başımıza gelenlere katlanabilmek için ne tür yöntemlere başvurduğumuzu fark ediyorum. Hem kişisel hem de kolektif düzeyde öz-analiz yaparak, aynı anda birkaç hayatı yaşamanın nasıl mümkün olduğunu ve bize hayallerde vaat edilen huzurlu hayatı aslında hiç yaşamadan zamanın nasıl geçtiğini anlamaya çalışıyorum.

Lana Daher, galasını 2025 Venedik Film Festivali'nde yapan ve Helsinki Belgesel Film Festivali ödülü ile diğer iki festivalde mansiyon ödülü kazanan "Beni Seviyor Musun?" adlı belgeselinde izleyiciyi yalnızca görüntüler ve sesler aracılığıyla Lübnan'ın son yetmiş yılında bir yolculuğa çıkarıyor. Filmlerden, ailevi kişisel çekimlerden, özel ve halka açık fotoğraflardan oluşan yirmi binden fazla arşiv malzemesini kullanarak Lübnan'ın kolektif ruhunu inceliyor. Daher, bireylerin, yönetmenlerin ve sanatçıların gözünden Beyrut'u gözlerimizin önünde yeniden inşa ediyor.

Filmi izlemek için evimden iki buçuk kilometre uzaktaki "Metropolis Sinema Derneği"ne, bu belgeseli gösteren tek salona, on günlük ateşkesten yararlanarak gittim. Bu ateşkesten birkaç gün önce İsrail, on saniye içinde Lübnan'a yüz civarında roket saldırısı düzenlemiş ve büyük kısmı Beyrut'a yönelmişti. Ateşkesin Lübnan........

© Agos