Çin'de eyaletlere göre değişen asgari ücret enflasyonun olmaması nedeniyle her yıl artırılmıyor. Merkezi hükümetin etkisinin zayıf olduğu asgari ücret belirleme misyonu yerel yönetim merkezlerine bırakılmış. ABD'de de eyaletlerin asgari ücreti kendi koşullarına göre belirlediğini söylemek mümkün.

Dr. Deniz İstikbal/ Medipol Üniversitesi

Ücret, istihdam ve eğitim olgusu birbirleriyle bağlantılı olan bir süreç döngüsü. Eğitimini tamamlayan bireyler istihdam edilerek birer ücretli haline geliyor veya girişimci olarak hayatlarına devam ediyorlar. Bu üç olgu kişinin bireysel yaşamından devletin vergilendirmesine kadar birçok olayı etkiliyor. Kamunun finansmanı açısından da önem arz eden ücretlendirme olgusu eğitim ve istihdamın teşvik edilmesini mümkün hale getiriyor. Global ölçekli ücretlendirme politikasına bakıldığında asgari, ortalama ve yüksek şeklinde bir sınıflandırma yapmak mümkün. İnsan kaynağı, teknoloji, üretim ve coğrafi özelliklere göre şekil alan ücret politikası asgari koşulları sağlamaya ve en düşük gelir grubunu korumaya odaklanıyor. Bu nedenle asgari ücret birçok ülke tarafından en düşük ücret olarak kanunlar tarafından istihdam piyasasında zorunlu şekilde uygulanıyor. Asgari ücret ülkelerin kendi şartlarına göre bölge, şehir ve sektörlere göre farklılık gösteriyor. Örneğin ABD ve Çin bölgesel asgari ücret uygularken Almanya, İngiltere, Fransa ve Türkiye ulusal düzeyde tekdüze asgari ücret politikasını benimsiyor. Rakamsal düzeyde en yüksek asgari ücret veren ülkeler ise Lüksemburg, İrlanda, İngiltere, Almanya ve Avusturalya gibi gelişmiş aktörler. En düşük asgari ücret rakamları da Etiyopya, Haiti, Tanzanya, Kırgızistan ve Hindistan gibi az gelişmiş ülkelerde kanuni şekilde bulunuyor.

Asgari ücreti uygulamayan ülkelerinde olduğunu ve piyasa şartlarına göre ücretlendirmelerin yapıldığı global örneklerden anlaşılıyor. İsveç, Danimarka, Norveç ve Finlandiya asgari ücretin resmî kurumlar tarafından dayatılmadığı ülkelere örnek olarak verilebilir. Sanılanın aksine dünyada en yüksek kişi başı milli gelir rakamlarına sahip ülkeler asgari ücreti uygulamıyor aynı zamanda ortalama ücretlerde dünyanın en yüksekleri arasında yer alıyor. Az gelişmiş veya gelişmekte olan ülkelerde ise asgari ücret olmasına rağmen ücretler istenilen düzeyde değil. Lüksemburg, Norveç ve Danimarka sahip oldukları refah nedeniyle ücretlerde de dünyanın zirvesinde yer alıyor. Buradan hareketle şu olgu öne çıkıyor. Asgari ücret bir gereklilik şeklinde kabul edilmemeli. Fakat istihdam piyasasını yönlendirme ve çalışanların refah seviyesinin kamu tarafından korunması için değerlendirilmeli. Refah veya sosyal devlet kavramının bir yansıması olan asgari ücret olgusu dünya genelinde Türkiye'de olduğu gibi tartışılıyor. Düşük gelir grupları için daha elzem hale gelen ve ortalama ücretleri........

© Açık Görüş