Naumburg, 3. Mart 1851

Sevgili annem,

Seninle sohbet etmek istiyorum ama senin yanında olmadığım için bir mektupçuk yazıyorum sana. Elmalı turtaya çok sevindim, teşekkür ediyorum bunun için.

Devamlı seni ve Elisabeth’i düşünüyorum, fakat artık yazmağa devam edemeyeceğim, çünkü yorgunum.

Senin sadık oğlun

Fritz Nietzsche.

Fritz artık  b ü y ü m ü ş t ü  ve imzasını atarken soyadını da kullanıyordu. Ama hasret duygusu pek değişmez, bu duyguya kız kardeşini özlemek de eklenir hatta. Hep birlikte babaannenin evinde kalıyorlardı ama çekirdek ailesinden en önemli iki figür zaman zaman Fritz’i bırakarak bir yerlere gidiyordu. Bu mektup belli ki gece yazılmış. Ne yazacağını düşünmek ve bunları yazmak yormuş Fritz’i ve uykusunu getirmiş olmalı. Elmalı turtasını yerken neler geçti aklından acaba, mutfakta mı yedi? Odasında tek başına annesini düşünerek yemesine izin verdiler mi? Yemekten sonra herkesle birlikte mi, yoksa henüz aç bile değilken, annesiyle birlikte olabilmek için ağzının kenarlarına bulaştırarak ve gözleri dolarak mı yedi elmalı turtayı? Bilemeyiz ama tahayyül edebiliriz. 19. yüzyılda annesine  e n  f a z l a  m e k t u p  yazan filozof / entelektüeldi Friedrich Nietzsche. Neden? Yalnızca kadınlardan oluşan bir evde büyümüş olan, diğer erkek çocuklarla pek bir ilişki içinde olmadan geçirdiği çocukluk yıllarında içindeki erkek enerjisini dışarı vurabilme, kendini bedensel olarak ifade edebilme şansını çok da bulamadığını tahmin edebiliriz Fritz’in. Erken bir yaşta dul kalan güzel annesinin başka hiçbir erkekle ilişkiye girmeyip biri ik oğlunu erkeği hayatının erkeği olarak ikame etmiş olabileceğini düşünebiliriz. 

1856 yılında ölen babaannenin bıraktığı miras sayesinde kendilerine ait bir ev kiralayabildiler daha sonra. Fritz önce yakınlardaki Knabenschule’ye (O bölgedeki mahalle mektebi) gönderildi. Burada kendini çok izole hissetmesi üzerine, oradan alınıp ilk arkadaşlıklarını kurduğu özel bir okula gönderildi. 1854’ten itibaren Domgymnasium Naumburg’a (O bölgedeki lise; Katedral Lisesi olarak çevirebiliriz) giden Fritz, dil ve müzik konusundaki yeteneğiyle öğretmenlerinin dikkatini çekti. Burada  i y i  a i l e l e r d e n  gelen arkadaşları Gustav Krug ve Wilhelm Pinder’le birlikte 1860 yılında Naumburg yakınlarındaki Schönburg’ta  G e r m a n i a  adını verdikleri bir sanat-edebiyat derneği kurmuşlardı. Burada yoğun bir şekilde edebiyat, felsefe, müzik ve dil üzerine tartışıyorlardı. Derneğin kuruluş kutlaması 25 Temmuz 1860 tarihinde gerçekleştirildi. Fiyatı 75 Pfennig (Alman kuruşu) olan “bir şişe Naumburg kırmızı şarabı” eşliğinde 16 yaşındaki üç ergen  b a ğ l a y ı c ı l ı k  y e m i n l e r i n i (Bundesschwur olarak not almışlardı notlarına ve parlamentoda edilen yemin anlamına geliyor) ettiler. Düzenli olarak şiir, beste ve makale üretilecekti ve sonra bunlar hakkında tartışılacaktı. Buluşmalar çeyrek yılda bir gerçekleşecekti. Toplantılarında konuşmalar yapıyorlardı, haliyle daha çok Friedrich yapıyordu bu konuşmaları. Kitap satın aldıkları ortak bir kasaları bile vardı. Hayatının bu evresinde Friedrich, Wagner’in müziğine tutkuyla bağlandı. Germania döneminde büyük filozof ilk  g e n ç l i k  y a z ı l a r ı n ı  kaleme aldı. Synodenvorträge, Kindheit der Völker, Fatum und........

© 10 Haber