Είναι εύκολο, σχεδόν ανακουφιστικό, να ανακοινώνει κανείς τον «θάνατο» της Αριστεράς. Η εσωστρέφεια έχει γίνει η νέα της ιδεολογία και ο ελιτισμός το νέο της καταφύγιο. Κι όμως, πίσω από την εικόνα της φθοράς, η κοινωνία εξακολουθεί να ζητά αυτά που μόνο η Αριστερά ιστορικά προσπάθησε να εγγυηθεί, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, ασφάλεια, μια ζωή που να μην εξαντλεί τον άνθρωπο. Οι ανάγκες παραμένουν επίμονα αριστερές, ακόμη κι όταν η Αριστερά μοιάζει να έχει ξεχάσει τον εαυτό της.

Αν η Αριστερά θέλει να πάψει να λειτουργεί σαν κλειστός κύκλος μορφωμένων μεσοστρωμάτων, πρέπει να θυμηθεί ότι η ελπίδα δεν γεννιέται σε συνέδρια και διακηρύξεις. Γεννιέται στα κενά που αφήνει ο νεοφιλελευθερισμός, στην ακρίβεια που στραγγαλίζει, στην ανασφάλεια που διαλύει ζωές, στη μοναξιά που παράγει ένας κόσμος όπου ο καθένας παλεύει μόνος του.

Η συλλογικότητα δεν είναι σύνθημα. Είναι........

© Η Αυγή