Türk milliyetçiliği ve Ülkücü Hareket içerisinde zaman zaman şu anlayışla karşılaşıyoruz: MHP’den ayrılan, başka bir siyasi partide siyaset yapan veya MHP yönetimini eleştiren bir insan artık Türk milliyetçisi ve ülkücü sayılamaz.

Ben bu anlayışa katılmıyorum.

Her insanın siyasi tercihine saygı duymak zorundayız. İnsanların hayatlarının farklı dönemlerinde farklı siyasi partilerde bulunması, onların bütün fikrî geçmişini ortadan kaldırmaz. Başka bir siyasi partiye geçmeyi milliyetçilikten mahrum kalmanın gerekçesi saymak, Türk milliyetçiliğini bir parti üyelik kartına indirgemektir.

Türk milliyetçiliği MHP kurulmadan önce de vardı. Türk Ocakları, Ziya Gökalp, Yusuf Akçura ve Cumhuriyet’in kuruluşunda şekillenen Türk milleti ile millî devlet düşüncesi bunun tarihî dayanaklarıdır. MHP, bu büyük fikrî nehrin siyasi tarihimizdeki en önemli temsilcilerinden biridir; fakat nehrin kendisi değildir.

Parti başka, dava başkadır.

Partiyi dava, genel başkanı da davanın değişmez ölçüsü hâline getirirseniz, dün omuz omuza mücadele ettiğiniz bir insanı bugün farklı bir siyasi tercih yaptığı için kolaylıkla hain, dönek veya milliyetçilikten çıkmış ilan edebilirsiniz.

Oysa siyasi tercih ile fikrî aidiyet aynı şey değildir. Bir insan parti değiştirdiğinde elbette bunun nedeni, siyasi tutarlılığı ve dün söyledikleriyle bugün söyledikleri sorgulanabilir. Ancak yalnızca başka bir partiye geçti diye “Artık Türk milliyetçisi değildir” hükmü verilemez.

MHP’den ayrılıp bambaşka bir ideolojik yapıya yönelmekle, kendi dünya görüşü ve Türk milliyetçiliği anlayışı doğrultusunda yeni bir siyasi parti kurmak da aynı şey değildir. Türk siyasi tarihinde bunun örnekleri vardır. Muhsin Yazıcıoğlu’nun MÇP’den ayrılarak arkadaşlarıyla Büyük Birlik Partisi’ni kurması, onun Ülkücü Hareket içerisindeki geçmişini ortadan kaldırmamıştır.

Bugün MHP, BBP, İYİ Parti, Zafer Partisi veya başka bir siyasi yapı kendisini Türk milliyetçiliği içerisinde tanımlıyorsa, bu iddia o partinin düşünceleri, programı ve uygulamaları üzerinden tartışılır. Başka bir siyasi partinin ona “milliyetçi” ruhsatı vermesine ihtiyaç yoktur.

Çünkü Türk milliyetçiliği herhangi bir partinin tüzüğüne tescil edilmiş bir marka değildir.

Asıl kimi ve neyi sorgulamalıyız?

MHP’den ayrılan insanların milliyetçiliğini sorgulamadan önce, MHP’nin kendi tarihî ve fikrî çizgisinin zaman içerisinde değişip değişmediğini de aynı açıklıkla tartışabilmeliyiz.

MHP’nin geçmişten gelen siyasi düşüncesinde Cumhuriyet’in temel nitelikleri, Türk millî kimliği, üniter millî devlet, ülkenin bölünmez bütünlüğü ve Türk milletinin ortak kimliği temel meseleler olarak ortaya konulmuştur. O hâlde esas soru şudur:

MHP’nin bugün izlediği siyaset, geçmişte ortaya koyduğu bu temel fikrî çizgiyle ne ölçüde örtüşmektedir?

Bu soruyu sormak MHP düşmanlığı değil, bir siyasi hareketi kendi tarihi, programı ve daha önce savunduğu ilkeler üzerinden değerlendirmektir.

MHP, uzun yıllar sert biçimde eleştirdiği AK Parti ile 2017-2018 döneminden itibaren Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ve Cumhur İttifakı çerçevesinde yakın siyasi iş birliğine girmiştir. MHP yönetimi bu tercihi devletin bekası, millî öncelikler ve Türkiye’nin karşı karşıya bulunduğu tehditler üzerinden açıklamaktadır. Bu gerekçeyi kabul edenler de vardır, etmeyenler de.

Fakat........

© Yeniçağ