‘Gerçeği söylemek devrimci bir eylemdir’

Yüzleşmek zorunda olduğumuz sosyal kötülükler (açlık, yoksulluk, kölelik, sefalet, aşağılanma), iklim krizi ve ekolojik yıkım, kapitalizmin iki netameli eğiliminin ve dinamiğinin sonucu olarak tezahür ediyor: Birincisi, kapitalizmde ‘potansiyel olarak yapılabilen’ her şeye tevessül etmek esastır ki, bu etik değerlere yabancılaşmak demektir; ikincisi de kapitalizmin sınırsız büyüme, yayılma, genişleme eğilimi ve dinamiği… İşte bu ikisinin diyalektiği şimdilerde bir sürdürülemezlik durumu veya bir uygarlık krizi ortaya çıkarmış bulunuyor…

Sadede gelirsek, çöp (atık) dendiğinde ev çöpü, belediye tarafından toplanan çöp akla geliyor… Gerçi her ev artık birer bir çöp fabrikası haline geldi ama ev çöpü, toplam çöpün sadece %3’ü… Devede kulak bile değil… �’si sanayi, inşaat, madencilik, enerji, tarım vb. etkinliklerinin sonucu… Bu durumun anlaşılmaması için de büyük çaba harcanıyor… Ev çöpü sürekli olarak ön plana çıkarılarak, resmin bütünü görünmez kılınıyor… Tabii şeyler böyle algılandığında ev çöpü sorunu çözülürse, sorununun ortadan kalkacağı ima ediliyor…

2018 sonrasında Çin’in ve bazı başka Afrika-Asya ve Latin Amerika ülkelerinin “atık ithalatını durdurması sorasında Avrupalılar Türkiye’ye yöneldi… Artık Türkiye Avrupa’nın başlıca plastik atık ithalatçısı, işleyicisi haline geldi… Avrupa’nın plastik çöpünün P’sini ithal ediyor ama onun da sadece ’unu dönüştürebiliyor… Bu oran Belçika’da P… Zira sorunu çözecek alt-yapı yetersiz… Kaldı ki, ithal edilen çöpün P’si dönüştürülebilir değil… Avrupa’dan ithal edilen çöp [atık] “zehirli” ve dönüştürülmesi zor… Aslında Avrupalılar için çöpü ihraç etmek dönüştürmekten daha ucuza geliyor… Tabii çöp ihraç edilince sorun çözülmüş olmuyor…

Fakat ‘dönüştürme’ bahsinde de gözden kaçırılmaması gereken bir şey var: Kapitalist mantığın bir gereği olarak, bir şeyin ‘dönüştürülmesi için kârlı olması gerekiyor… Kâr hırsı her zaman çevreyi koruma kaygısının önüne geçiyor… Öyle olunca da Avrupalı kapitalist........

© Yeni Yaşam