Önder APO demek yaşam demektir. Önderliksel kimliğini tanımlayan en temel ilke toplumsallık ve yaşamdır. İnsan açısından varoluş ancak toplum zemininde gerçekleşir. İnsan toplumsallaşma ile var olur. Toplum ve bireyi arasında karşılıklı birbirini üretme diyalektiği hep var olagelmiştir

Doğum günü kutlamalarının Medlere kadar uzanan bir tarihi vardır. Zerdüştlükte,  Ahura Mazda’nın kendi özünü insan biçiminde yarattığı belirtilir. İlk insan çifti olarak yaratılan Maşye ve Maşyane’nin evrensel hakikati yansıtan bir ayna oldukları düşünülür. Bu durum diğer dinlerde de görülür. Tüm yaratımları var eden tanrısal kimlik, kendisini bilinir kılmak ve anlaşılmak için insanı yaratır. İnsan, evrenin anlamlaşma amacının kendinde gerçekleştiği varlıktır. Başka bir ifadeyle insan mikro kozmostur. Bu nedenle her yeni doğuş tanrısal olanın cisimleşmesi, anlamın varlık kazanması olarak kutsal görülmüş, kutlanmıştır.

Batı uygarlığı diğer birçok kültürel özellik gibi doğum günü kutlamalarını da kaynağı olan Mezopotamya uygarlıklarından almıştır. İlk çıkış koşullarında doğum günleri yaşamı kutsamanın ve toplumsallığın sürdürülmesinin kutlandığı günlerdi. Ancak kapitalizm, belli bir aşamadan sonra bu kültürü, özünden boşaltıp çarpıtarak başka bir biçim vermiştir. Bireyciliğin canlandırılmasının ve tüketim kültürünün bir aracı haline getirmiştir. Bu noktada Önderliğin doğum gününe ilişkin yüklediğimiz anlam, kesinlikle kapitalizmin bu çarpıtmasının dışında bir anlam kazanmaktadır.

4 Nisan doğuşunun Kürt halkı ve insanlık için ne ifade ettiği ve ne anlama geldiği, neden tekil bir doğuş olarak ele alınmaması gerektiği gibi sorular hayatidir. Bir halkın, halkların, kadınların kendi doğuşlarını Önder Apo’nun doğuş günüyle birleştirdiğini, bu doğuşu kendi doğuşları olarak gördüklerini anlamak için bu doğuş hikâyesine bakmak gerekir.

Her şeyden önce Önder Apo doğuşunun bir miladı, yeni........

© Yeni Yaşam