Bu ihanetlerini öğrenen Resûl-i Ekrem (sav) hicretin dördüncü yılında hiç beklemedikleri bir anda onları kuşatma altına aldı ve onlara iki seçenek sundu: Ya savaş ya da istedikleri mal ve mülklerini alıp Medine’den sürgün. Nadîroğulları ikinci şıkkı seçti ve on gün mühlet istedi. Bu on gün içinde Medine’deki münafıklarla gizlice görüşüp Müslümanlara tuzak hazırladılar. Silahlarını kuşanarak Müslümanlarla çatışma kararı aldılar. Müslümanlar Nadîroğulları’nı on beş gün kuşatma altında tuttular ama fiilî bir çatışma yaşanmadı. Yahudilerin beklediği destek münafıklardan gelmeyince teslim olmak zorunda kaldılar. Mallarını yanlarında götürmelerine izin verilerek sürgün edildiler. Büyük çoğunluğu Suriye tarafına, çok az bir kısmı Hayber’e göç ettiler.

Haşr Suresi’nin 2-17. âyetleri Nadîroğulları’nın sürgününü konu edinir. 2-3. âyetlerin meâli şöyledir: “Ehl-i Kitap’tan inkâr edenleri ilk sürgünde yurtlarından çıkaran O’dur. Hâlbuki siz, onların çıkarılacaklarına ihtimal vermemiştiniz. Onlar da kalelerinin, kendilerini Allah’tan koruyacağını sanmıştı. Lâkin Allah’ın azabı onlara hiç ummadıkları bir şekilde geliverdi. Allah, kalplerine korku saldı. Sonunda, evlerini hem kendi elleriyle hem de müminlerin elleriyle tahrip ediyorlardı. Şu hâlde ibret alın ey akıl sahipleri!........

© Yeni Şafak