Yezid'in sarayında Yezid'e karşı Hz. Zeynep (a.s.)'ın konuşmasına kaldığımız yerden devam ediyoruz:

"Büyük bir günah işlediğin, kötü bir davranışta bulunduğun hiç mi aklına gelmiyor?

Neden yapmayasın! Sen yeryüzünün yıldızları olan Peygamber evlatlarının ve Abdulmuttalib ailesinin kanını dökmekle iki ailenin düşmanlığını yeniledin. 

Sevinme, çünkü pek yakında Allah'ın huzuruna çıkacaksın. İşte o zaman, keşke kör ve dilsiz olsaydım da bugünü görmeseydim, keşke, "dedelerim bu mecliste hazır olsaydı, sevinçten derilerine sığmazlardı" demeseydim, diye arzu edeceksin.  

Allah'ım! Hakkımızı ve bize zulmedenlerden öcümüzü Sen Al!

Ey Yezid! Sen bu yaptıklarınla ancak kendi derini yüzdün ve kendi etini parçaladın.

Allah'ın Resulü (s.a.v.) ve evlatları ve ailesi Hakkın lütuf ve rahmeti sayesinde yerlerini alacakları gün, sen daha çok rüsva olarak onların önünde duracaksın. 

O gün bir gündür ki, Allah vadini uygulayacaktır. Her birisi bir köşede kan içinde uyuyan bu zulme uğrayanları bir araya getirecektir. O'nun kendisi buyuruyor ki: 

"Allah yolunda öldürülenlerin ölü olduğunu sanmayın, hayır, onlar canlıdırlar ve Rablerinin nimetlerinden yararlanıyorlar."  (Al-i İmran 169)

Ama seni bu şekilde; haksızca Müslümanların boynuna bindiren adam, davacının Muhammed ve hâkimin Allah olacağı o günde, işlediğin cinayetlerin tanığı ellerin ve ayakların olduğu hak mahkemesinde, hangimizin daha bedbaht ve daha korunmasız olduğunu görecek.  

Yezid! Ey Allah'ın düşmanı! Allah'a andolsun ki, sen, benim gözümde kınamama değmeyecek kadar değersiz, tahkir edemeyeceğim kadar küçüksün. Ama ne........

© Yeni Mesaj