Türkiye'de siyaset artık ilginç bir eşikten geçiyor. İktidar ile muhalefet arasındaki tartışmalar kadar, iktidar bloğunun kendi içinden yükselen küçük itirazlar da dikkat çekmeye başladı. Çünkü ekonomi, artık sadece muhalefetin eleştiri alanı olmaktan çıkıp iktidar çevrelerinde de farklı tonlarda dile getirilen bir gerçekliğe dönüşüyor.

Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu'nun Tekirdağ'da yaptığı konuşma bunun son örneklerinden biri oldu. Uraloğlu, devlet memurluğu yaptığı yıllarda maaşların bazen bir hafta, on gün geciktiğini hatırlatarak, bugün ise devletin 2053 hedeflerini planladığını söyledi. Mesaj açıktı: Geçmişin krizlerinden bugünün uzun vadeli vizyonuna ulaşıldığı anlatılmak isteniyordu.

Ancak bu sözlere beklenmedik bir isimden cevap geldi. MHP'nin önceki dönem milletvekillerinden Mustafa Hidayet Vahapoğlu, aynı dönemi yaşamış biri olarak bu anlatıya itiraz etti. İktidar ortağının içinden gelen bu çıkış, teknik olarak büyük bir siyasi kriz anlamına gelmiyor olabilir. Fakat sembolik açıdan önemli bir işaret taşıyor.

Çünkü tartışma aslında maaşların geçmişte kaç gün geciktiği değildir. Tartışma, ekonominin artık herkesin dokunmak zorunda kaldığı bir alan hâline gelmesidir.Cumhur İttifakı siyasi birlikteliğini sürdürüyor. Stratejik konularda ortak hareket ediyor. Dış politika, terörle mücadele, savunma sanayisi veya anayasa tartışmaları gibi başlıklarda ciddi bir ayrışma görünmüyor. Buna rağmen ekonomik hayatın oluşturduğu baskı, zaman zaman ittifak içindeki isimlerin bile farklı değerlendirmeler yapmasına neden oluyor.

Bunun nedeni de oldukça basit: Ekonomi, siyasi sadakatten bağımsız olarak her vatandaşın cebine dokunan tek alan. Bir memur, emekli ya da asgari ücretli markete girdiğinde hangi partiye........

© Yeni Ankara