Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης, δικηγόρος

Δε νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερο πεδίο κυβερνητικής αποτυχίας από εκείνο της ακρίβειας. Όχι μόνον λόγω ποιότητας του προβλήματός. Πρωτίστως, διότι το συνομολογούν άπαντες. Κυβερνητικοί και μη. «Κάνουμε ό,τι μπορούμε» απαντάνε τα αρμόδια στελέχη, αλλά οι τιμές τραβάνε την ανηφόρα – επί 8 συναπτά έτη - ροκανίζοντας τα εισοδήματα όλων μας και ιδίως των μισθωτών και των συνταξιούχων. Τελικά, κάνουμε ό,τι μπορούμε; Όχι, είναι η απάντηση. Τούτο διότι υστερούμε στους τρεις βασικούς συντελεστές της ακρίβειας: στρεβλό παραγωγικό μοντέλο – καρτελοποιημένες αγορές – ασθενής καταναλωτική κουλτούρα.

Πρώτα πρώτα, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η ακρίβεια δεν είναι ένα προσωρινό φαινόμενο ούτε αντιμετωπίζεται μόνο με επιδοματικές παρεμβάσεις. Όταν μια οικονομία παράγει λιγότερα από όσα καταναλώνει, εισάγει περισσότερα από όσα εξάγει και στηρίζεται υπερβολικά στην........

© Xronos