Başlığı görünce bazı okuyucular gözlerini istemsiz kıstı ve:
“İlçenizdeki belediye mi diyor acaba?”
Yok.
Rahat olun.
Bu yazı gerçek anlamda asfalt, ihale ya da encümen toplantısı içermiyor. Ama bol miktarda çukur var.

Bazen sokağa çıkınca etraftan sesler yükselir:
“Kaldırım bozuk!”
“Bu belediye hiç mi çalışmıyor ya!”

Biraz ilerliyorsun, bu kez başka bir manzara.
Bir bina pırıl pırıl restore edilmiş, taşlar yıkanmış, çiçekler dikilmiş…
Ses tonu anında değişiyor, koro hâlinde:
“Helal olsun, çalışıyorlar vallahi.”

Ben mi?
Ben karışmıyorum.
Onlar konuşuyor, ben dinliyorum.

Çünkü mesele biraz daha derin.

Ben dışarıdaki belediyeyle değil,
kendi İÇİMDEKİ BELEDİYE ile uğraşıyorum.

Dışarıdaki kaldırım bozuksa yoluma devam ediyorum. Dışarısı idare eder ama içimdeki yol kapalıysa…
Oraya acil ekip çağırıyorum.

Öyle küçük bir tamirat da değil bu.
“Bir yama atalım geçsin”lik hiç değil.
İçimde bazen bildiğin kentsel dönüşüm gerekiyor.

Bir bakıyorum;
duygular bina altında kalmış,
mantık enkazdan el sallıyor,
özgüven artçı sarsıntıyla kaçmış.

Derken bir siren sesi…
Hop!
İç belediye geliyor.
Ama klasik.
Kamyon ters park.
Şoför telefonda:
........

© Turktime