Hayat bazen kulağımıza sessizce fısıldar: “Geç kaldın!” Oysa bazı kararlar vardır ki, takvime göre geç ama kalbe göre tam vaktindedir. Benim için öğretmenlik işte o türden bir karardı. 41 yaşımda öğretmen olma yolunda ilerliyorum. Kimine göre bu yaşta yeniden yola çıkmak zordur. Ancak ben yaşımı bir engel değil aksine yılların süzgecinden geçmiş bir olgunluk, sabır ve hikmet birikimi olarak görüyorum. Bu süreçte bana en çok ilham veren bir mezar kazıcısı iken artık çok geç denilen bir yaşta ilim öğrenmeye başlayan mübarek bir zattır... Gece gündüz çalışmış, sonunda çevresini de ilimle aydınlatan bir âlime dönüşmüş. Bu bana şunu öğretti: İçinde öğrenme ve öğretme aşkı taşıyan biri için yaş, mesafe ya da geçmiş belirleyici olamaz. Ben de bu inançla yola çıktım. Eğitim Fakültesi mezunuyum, iki yüksek lisansım var. Yıllarca sahada çalıştım; kalite yönetimi, iş sağlığı ve güvenliği alanlarında görevler üstlendim. Fakat bir noktada fark ettim ki insanın en büyük mesleği insana dokunmaktır. Bu nedenle öğretmenliğe yöneldim. Ardından içimdeki çağrıyı dinledim ve ilahiyat eğitimine başladım. Çünkü öğretmenlik sadece bilgi değil hikmet taşımayı gerektirir. İlahiyat eğitimiyle birlikte hayatın anlamını, insanın........

© Türkiye