Bizim evde henüz bir su arıtma cihazı yok ve damacana kullanıyoruz. Damacanayı omuzlayıp devirmek her yiğidin harcı olmadığı için manuel pompaya mahkûmuz. Ve pompa marifetiyle su içmek bazı sorumluluklar gerektiriyor.

Su seviyesi yüksekken bir problem yok. Susayan, gidip efendi gibi suyunu içiyor. Ama su seviyesi boru hattının altına düştüğü an evde bir gerilim başlıyor.

Pompa boşa basıp "fıss fıss" diye can çekişirken, aile üyeleri mutfağın önünden geçerken adımlarını hızlandırıyor. Koridorda kimse birbirine selam vermiyor. Odalara gergin bir sessizlik çöküyor.

Bu gerginliğin tek bir sebebi var: Pompa değişimine yakalanmamak!

Çünkü suyu biten damacanayı kenara alıp yenisini kullanıma açmak, sanayide şanzıman indirmekten farksız bir prosedür silsilesi gerektiriyor:

1. Pompayı çıkar.

2. Damacananın dibinde kalan suyu sürahiye aktar.

3. Sürahi dolarsa, bardaklara transfer işlemine devam et.

4. Boş damacanayı kenara çek ve yenisini kucaklayıp........

© Türkiye