Türkiye’de bazı çevrelerde ekonomik meselelerin teknik boyutlarını bir tarafa bırakıp büyük sloganlarla tartışma alışkanlığı var. Bunun son örneği İstanbul Boğazı üzerindeki 15 Temmuz Şehitler Köprüsü ile Fatih Sultan Mehmet Köprüsü ve bazı otoyolların özelleştirme programına alınması üzerine yapılan yorumlarda hâlen sergilenmekte. Muhalefetin bazı kesimlerinde hemen “köprüler satılıyor”, hatta dolaylı biçimde “ülkenin malları elden çıkarılıyor” havası doğdu.

Bu konuda 5 Eylül 2026 tarihli Cumhurbaşkanı kararı açık. Kararda köprü ve otoyollar bakımından “mülkiyet devri yöntemi hariç olmak üzere” özelleştirme tarzlarının uygulanması öngörülmekte. İşletme hakkının verilmesi, kiralama, gelir ortaklığı ve benzeri yöntemler kullanılabilecek. İşletme hakkı sözleşmesinin süresi de 30 yıl olarak belirlenmiş. Başka bir ifadeyle köprülerin tapusu özel bir şirkete verilmiyor; köprüler devletin mülkiyetinde kalıyor. Tartışılan şey bunların kim tarafından ve hangi şartlarla işletileceği.

İşletme hakkının kaça devredileceği, ihale şartlarının gerçekten rekabetçi olup olmayacağı, geçiş ücretlerinin nasıl belirleneceği, bakım ve güvenlik standartlarının nasıl denetleneceği ve devletin 30 yıllık gelecekteki gelirlerinden vazgeçmesinin karşılığında bugün yeterli bedel alıp almayacağı elbette........

© Türkiye