Υπάρχει μια αφανής λεπτομέρεια, που πυροδοτεί περισσότερες εντάσεις στα ζευγάρια που χωρίζουν

Πέντε χρόνια μετά τη ψήφιση του Νόμου περί συνεπιμέλειας, υπάρχει μια αφανής λεπτομέρεια, που πυροδοτεί περισσότερες εντάσεις στα ζευγάρια που χωρίζουν από την απονομή της περίφημης συνεπιμέλειας. Αυτό που είναι γνωστό τοις πάσι είναι, ότι άλλαξε η από κοινού άσκηση της επιμέλειας (συνεπιμέλεια) μετά το χωρισμό, από απλή δυνατότητα του δικαστηρίου, σε νομικό κανόνα, ο οποίος έχει το προβάδισμα έναντι οιασδήποτε άλλης σχετικής διευθέτησης.

Με βάση αυτή τη γνώση ξεκινάει και η κριτική που έχει δεχθεί ο συγκεκριμένος νόμος. Ότι πρόκειται για μια οριζόντια νομοθέτηση, ότι δεν λαμβάνει υπόψη κάθε περίπτωση ξεχωριστά και ότι δημιουργεί το εξής παράδοξο: Εμφανίζεται ο νομοθέτης, ως ένας «υπερ – γονέας» που, παρότι η πραγματικότητα λέει, ότι στα περισσότερα ζευγάρια η βασική υπεύθυνη φροντίδας των παιδιών μέχρι τον χωρισμό ήταν η μητέρα (η παραδοσιακή ελληνική οικογένεια) ζητάει κάτι που ήθελε εφαρμοστεί για πρώτη φορά μετά το χωρισμό. Για πρώτη φορά υπεύθυνοι φροντίδας θα είναι και οι δύο.

Πράγματι, πώς είναι δυνατόν ο νομοθέτης να θεωρεί αυτονόητο ότι, αίφνης και για πρώτη φορά από την επόμενη του χωρισμού, οι γονείς θα αλλάξουν άρδην το πλαίσιο της παραδοσιακής κατανομής των οικογενειακών ρόλων και θα  συναποφασίζουν αρμονικά για δεκάδες καθημερινά ζητήματα – όπως η οργάνωση και παρακολούθηση ορθοδοντικών, οφθαλμολογικών, λογοθεραπευτικών, εργοθεραπευτικών, ψυχολογικών ή άλλων θεραπευτικών συνεδριών η επιλογή παιδιάτρου, η αγορά των σχολικών ειδών, η εγγραφή του παιδιού σε παιδικό σταθμό, νηπιαγωγείο ή σχολείο και η συγκέντρωση των απαραίτητων δικαιολογητικών, η καθημερινή........

© The Best News