Του Θέμη Μπάκα, πολιτευτή Αχαΐας

Δεν είναι η αδιαφορία που χαρακτηρίζει πλέον την κοινωνία. Δεν είναι η αμάθεια, ούτε η έλλειψη ενδιαφέροντος. Είναι κάτι βαθύτερο και πιο επικίνδυνο: ο φόβος της ελπίδας.

Ένας φόβος που δεν γεννήθηκε από τη στασιμότητα, αλλά από την επαναλαμβανόμενη διάψευση. Από την εμπειρία. Από τη μνήμη. Από την καθημερινότητα των ανθρώπων που έμαθαν, με τον πιο σκληρό τρόπο, ότι η ελπίδα μπορεί να πονά περισσότερο από την απογοήτευση.

Ζούμε σε μια χώρα όπου η πολιτική, όπως ασκήθηκε τα τελευταία χρόνια και συνεχίζει να ασκείται σε μεγάλο βαθμό, δεν άφησε μόνο οικονομικά «τραύματα». Άφησε συναισθηματικά και κοινωνικά «τραύματα». «Τραύματα» εμπιστοσύνης. «Τραύματα» αξιοπρέπειας.

«Τραύματα» που δεν επουλώνονται με εξαγγελίες και προγράμματα, αλλά απαιτούν αλήθεια, συνέπεια και χρόνο.

Οι αποφάσεις που λαμβάνονται δεν είναι  ουδέτερες. Έχουν άμεσο αντίκτυπο στις ζωές των ανθρώπων. Όπως, αναφέροντας ενδεικτικά παραδείγματα,  εάν ένα παιδί θα μείνει στη χώρα ή θα φύγει, εάν μια οικογένεια θα αντέξει, εάν ένας ηλικιωμένος θα ζήσει με αξιοπρέπεια.

Κι όμως, πολλοί από όσους αποφασίζουν έχουν αποκοπεί πλήρως από αυτήν την «ξεροκέφαλη» πραγματικότητα, που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Έχουν χάσει την επαφή με την καθημερινότητα. Με το άγχος του βιοπορισμού. Με το βάρος της ανασφάλειας.

Κατά συνέπεια, αντί να ακούν, μιλούν.

Αντί να κατανοούν, υπόσχονται.

Προεκλογικά, η κοινωνία........

© The Best News