Τον θυμάμαι αμυδρά τον Δημήτρη Παπαδήμα στο βιβλιοπωλείο και έδρα τού εκδοτικού οίκου του, στην αρχή της Ιπποκράτους όπου βρίσκεται ακόμα, δίπλα ακριβώς στον άλλο παλαιό εγγράμματο οίκο, «Καρδαμίτσα»· ψηλός, όμορφος άντρας, σαν τον άτυχο αδελφό του Βασίλη που πρωτοπορούσε βαδίζοντας προς τα πολυβόλα των εκτελεστών της Καισαριανής. Η μητέρα τους πέθανε λίγες ημέρες μετά. Ο Δημήτρης ήταν τυχερότερος: Αντίσταση, ΕΠΟΝ – φυλακίσεις, Μακρόνησος ήσαν τα μετακατοχικά εμφυλιοπολεμικά παράσημά του.

Βιβλιόγατος για το μεροκάματο μετά, κατάφερε να γίνει εκδότης – προώθησε με συνέπεια τα κλασσικά και ανθρωπιστικά γράμματα πολύ πριν τα αναλάβουν επιχορηγούμενα δημόσια ιδρύματα. Πίστη του ήταν, εξηγεί στο........

© Ta Nea