Η Ισπανία βιώνει μία από τις μεγαλύτερες αντιφάσεις της σύγχρονης οικονομικής ιστορίας της. Το ΑΕΠ αυξάνεται με ετήσιο ρυθμό 2,7%, σχεδόν τριπλάσιο από τον αντίστοιχο της ευρωζώνης, η απασχόληση βρίσκεται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα και ο πληθυσμός διευρύνεται με ταχύτητα. Ωστόσο, η καθημερινότητα μεγάλου μέρους των νοικοκυριών δεν αντανακλά αυτή τη μακροοικονομική επιτυχία.

Η οικονομία είναι μεγαλύτερη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι οικογένειες έγιναν πλουσιότερες. Οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν ουσιαστικά στάσιμοι, το κόστος ζωής αυξάνεται και η κατοικία απορροφά ολοένα μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου εισοδήματος. Παράλληλα, η κατά κεφαλήν οικονομική επίδοση βελτιώνεται βραδύτερα από το συνολικό ΑΕΠ, καθώς σημαντικό μέρος της ανάπτυξης οφείλεται στην αύξηση του πληθυσμού.

Η μεταναστευτική εικόνα αποκαλύπτει την έκταση του παραδόξου. Η Ισπανία εξακολουθεί να δέχεται εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, την ώρα που μέλη παλιότερων κοινοτήτων αποφασίζουν να την εγκαταλείψουν. Κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2026 έφυγαν περίπου 5.300 Ρουμάνοι και 3.200 Ουκρανοί, δύο από τις μεγαλύτερες καθαρές εκροές που καταγράφηκαν.

Την ίδια περίοδο, περίπου 34.000 Κολομβιανοί, 23.300 Βενεζουελανοί και 21.100 Μαροκινοί έφθασαν στη χώρα. Επέστρεψαν επίσης 18.000 Ισπανοί από το εξωτερικό, ενώ καταγράφηκαν 16.800 αφίξεις........

© Ta Nea