DiğerEkonomiTüm HaberlerBasında BugünHava DurumuDövizGaleriKonularMizah DergileriBir Bakışta BugünKitap24

Geleceğimizi kaybediyoruz

30 ülkede yapılan araştırmaya göre, “Eğitimin kalitesinden memnun değilim” diyenlerin oranının en yüksek olduğu ülke Türkiye. Yıllar içinde bu oranın arttığı tek ülke de Türkiye. Yani başka ülkeler sorunlarını çözerken biz daha da kötüye gidiyoruz. En önemli sorunlar fırsat eşitsizliği, güncelliğini yitirmiş müfredat ve kalabalık sınıflar...

Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, Antalya’daki “Tematik Kış Kampları” isimli etkinlikte yaptığı konuşmada Türkiye’nin en büyük eğitim sorununun çözüldüğünü müjdeledi.

“Artık kimsenin kılık kıyafetiyle uğraşılmıyor” dedi.

Bakanın bu sözleri söylemesinden üç ay önce genç kadınlardan kurulu Manifest grubu üyelerine kılık kıyafetleri nedeniyle 3 ay 22’şer gün hapis cezası verilmişti.

Milli Eğitim Bakanı’nın “en büyük eğitim sorunumuz” dediği sorunun çözülmesi elbette iyi oldu; bunun tersini kim iddia edebilir ki?

Ancak şurası da var ki kız öğrencilerin başlarını türbanla örtmeleri meselesi çözüldü ama eğitim sorunlarımızın hiçbiri çözülmüş değil.

Ipsos’un 13 Eylül 2024 tarihli bülteni, “Eğitim Monitörü” araştırmasının sonuçlarını aktarıyordu.

O yıl Türkiye’de bireylerin sadece yüzde 13’ü eğitimin kalitesinden memnun olduğunu söylemişti.

Aynı oran 2023 yılında yüzde 18’di.

2024 yılındaki araştırmanın sonucuna göre Türkiye’deki eğitimden memnun olmayanların oranı bir önceki yıla göre üç puan artarak yüzde 64 seviyesine gelmişti.

Bu araştırma 30 ülkede yapılıyor.

Ülkeler ortalamasına bakıldığında Singapur, eğitimin kalitesinden memnun olanlar açısından birinci sırada.

Türkiye’nin yeri bu listede 26’ncı sırada.

30 ülke içinde “eğitim kötü” diyenlerin oranı en yüksek olan ülke de Türkiye.

Araştırmanın geçmiş yıllardaki sonuçlarıyla son veriler karşılaştırıldığında yıllar içinde “eğitim kötü” diyenlerin oranının sadece Türkiye’de arttığını görüyoruz.

Belli ki her ülke elinden geldiği kadar eğitim sistemini iyileştirmeye gayret ederken, bu mesele Türkiye’de Milli Eğitim Bakanlığı ile YÖK’ün ilgi alanına girmemiş.

Araştırmaya göre eğitim sistemimizin en önemli eksiklikleri yetersiz öğretmen, kalabalık derslikler, yetersiz altyapı ve demode eğitim programı olarak öne çıkıyor.

Bakan Tekin ise tam aksi kanaatte.

Okulların teknolojik altyapılarının geliştirildiğini, tüm dersliklerde internet ve etkileşimli tahta bulunduğunu, öğrencilerin EBA üzerinden dünyanın en geniş eğitim içeriklerine erişim sağladığını söylüyor.

Bu sözler, veliler arasında yapılan araştırmanın sonuçlarıyla çelişiyor.

Sanırım velilerdeki algı ile Bakan’ın gözüyle bakıldığındaki gerçekler birbirinden farklı.

Ipsos’un sözünü ettiğim raporuyla ilgili çarpıcı tespitler yapan Prof. Dr. Ercan Uygur, T24’teki yazısında (Davos’tan eğitime ve bindiğimiz dalın kesilmesi) şuna da dikkat çekiyor:

“Tüm ülkelerde ders programı içinde en çok tercih edilen ders matematik. Ancak bazı ülkelerde matematik en az tercih edilen dersler arasında da yer alıyor. Bu ülkelerden birisi Türkiye.

Türkiye’de matematik yüzde 38 oranında katılımcının en az tercih ettiği ders. Ancak matematik, yüzde 33 katılımcı tarafından en çok tercih edilen dersler içinde de yer alıyor.”

Prof. Dr. Uygur, “Matematiğin önemli olduğunun farkına varanlar bu dersi tercih edebiliyorlar. Ancak bu dersi yapamayacağını düşünenler, bu dersi tercih etmiyor. Böylece tercih dağılımında bir terslik oluyor” diye açıklıyor.

Prof. Dr. Uygur’un işaret ettiği bir başka önemli nokta Türkiye’deki din dersleri ile ilgili.

Araştırmanın yapıldığı 30 ülkenin tümünde “din dersleri” en az tercih edilen ders.

Türkiye’de de tercih edilen dersler sıralamasında din dersleri son sırada.

Ancak Milli Eğitim Bakanlığı seçimlik ve zorunlu din derslerinin sayısını neredeyse düzenli olarak artırıyor.

Çünkü Bakan’ın kendi ajandası var ve bu ajanda öğrencilere ve velilere dayatılmak isteniyor.

Ipsos Türkiye CEO’su Sidar Gedik, araştırmanın bizler açısından vahim bir başka bulgusuna dikkat çekiyor.

Türkiye’de en büyük sorun eğitimdeki fırsat eşitsizliği.

Araştırmaya katılanların yüzde 46’sı bu kanaatte. Güncelliğini yitirmiş müfredat (yüzde 39) ve aşırı kalabalık sınıflar (yüzde 35) onu takip ediyor.

“Aşırı kalabalık sınıflar” şikayeti de Bakan Tekin’in açıklamasıyla çelişen bir sonuç.

Bakan, “Ortalama derslik başına öğrenci sayımız 20 civarında, ilkokul ve liselerde maksimum 23. OECD ortalamasının da üzerinde bir rakam bu” diyor.

30 ülke genelindeki en vahim sonuç ise sanırım her iki kişiden birinin “gençlerin zihinsel sağlığının çok da iyi olmadığını” söylemesi. Türkiye bu konuda zirvede. Yüzde 64 bu kanaatte.

Bu sonuçlarda kuşak farklılıklarından kaynaklanan sıkıntıların da olduğunu söylemek mümkün elbette.

Ancak bu farklılık ne kadar etkili olursa olsun temelde bir sorunun varlığı açıkça görülüyor.

Gedik, Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) 10-19 yaş grubundaki 7 gençten 1’inin zihinsel sorunlar yaşadığı ile ilgili bulgusunu hatırlatıyor.

Lancet Psikiyatri Komisyonu’nun Gençlerin Akıl Sağlığı raporunda gençlerin akıl sağlığı ile ilgili sorunlarının 2010 yılından itibaren düzenli olarak artış gösterdiği belirtiliyor.

Özellikle Covid-19 pandemisinin bu gidişi hızlandırdığı belirtiliyor.

Son zamanlarda bütün Türkiye’yi acıya boğan akran şiddetinin kökenlerini belki de burada aramak gerek.

Denetimsiz sosyal medya, toplumsal uyumun azalması, sosyoekonomik kırılganlık, güvencesiz istihdam gibi sorunlar gençleri bunalıma sürüklüyor.

Ipsos CEO’su “yüzyılın başından beri gözlemlenen bu eğilimin geleceğin kaybı olarak isimlendirildiğini” söylüyor.

Günlük siyasi kavgalarımızdan kafamızı kaldırıp ideolojik saplantılarımızdan daha derin bu konuya kafa yormamızın zamanı geçiyor.

Dünyanın büyük bir altüst oluşa doğru gittiğini söyleyecek kadar karamsar değilim ancak otokratik eğilimli liderlerin dünyanın önemli bir bölümünde hüküm sürmekte olduğunu da düşününce moralim biraz bozulmuyor değil.

Oksijen'den alınmıştır.

Mehmet Y. Yılmaz kimdir?

Mehmet Yakup Yılmaz, 1956 yılında Malatya'da doğdu. İlkokulu Antalya Devrim İlkokulu'nda, orta okul ve liseyi parasız yatılı olarak Denizli Lisesi'nde okuduktan sonra Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi İktisat ve Maliye Bölümü'nden 1977 yılında mezun oldu

Gazeteciliğe SBF öğrencisi iken 1975 yılında Ankara'da Mehmet Ali Kışlalı yönetimindeki Yankı Dergisi'nde başladı. Derginin Yazı İşleri Müdürlüğü görevini bir süre yürüttü.

12 Eylül 1980 darbesi öncesinde Türk İş'e bağlı Yol İş Federasyonu ve YSE - İş sendikalarında basın müşaviri olarak görev yaptı, sendika gazetesi ve dergilerini yayınladı.

Askerlik görevi Kara Harp Okulu'nda yapıldıktan sonra İstanbul Gelişim Yayınları'nda mesleğe geri döndü. Gelişim Yayınları'nda Erkekçe ve Bilim dergilerinin Genel Yayın Müdürü Yardımcılığı ve ardından Gelişim TV Dergisi Genel Yayın Yönetmenliği görevlerinde bulundu.

1985 yılında Hürriyet'e geçti ve Hürriyet Dergi Grubu'nu kurdu. Tempo, Blue Jean, Playmen gibi dergileri yayınlandı.

Daha sonra Dönemli Yayıncılık Genel Müdürlüğü görevine getirildi. Ercan Arıklı ile birlikte Dönemli Yayıncılık'ın 1 Numara Yayıncılık'a dönüşmesi sırasında Genel Müdürlük görevini üstlendi. Aktüel, Cosmopolitan, Penthouse, Oya gibi dergilerin kurucu genel yayın müdürü oldu. Bugüne kadar 30'u aşkın derginin kuruculuğu yapıldı.

1995 yılı başında Posta gazetesini yayınladı. Aynı yıl sonunda Fanatik gazetesini, 1996 yılı sonunda ise Radikal gazetesini kurdu, genel yayın müdürlüğünü yürüttü.

2000 yılında Milliyet Gazetesi Genel Yayın Müdürlüğüne getirildi. Bu görevi 5,5 yıl sürdürdükten sonra Doğan Burda Dergi Grubu'nun CEO'luğu görevini üstlendi.

2005 yılından 2018 Eylül ayına kadar Hürriyet gazetesinde köşe yazarlığı yaptı. Ekim 2018'den itibaren T24'te yazmaya başladı.

Gazete köşe yazılarından derlenen "Kırmızıyı Seçtim, Aşk Mavinin Altındaydı", "Benden Selam Söyleyin Bütün Aşklarıma", "Aşktan Sonra Hayat Var Mı", "Şaşırma Duygumu Kaybettim, Hükümsüzdür" isimli kitapları yayımlandı. "Aşk Herşeyi Affeder mi" isimli uzun hikâyesi kitap olarak yayınlandı. 

"Türkiye medyasında en çok yayın başlatan gazeteci" olan Mehmet Y. Yılmaz, güncel politik gelişmelerin yanı sıra, deneme tarzındaki yazıları ve futbol üzerine yaptığı yorumlarıyla da biliniyor.

Yazarın Diğer Yazıları

Çocukları rahat bırakın

Ezbercilikle dindar olunamayacağını Türkiye’nin son çeyrek yüzyıldaki deneyimiyle öğrendik sayılır. Birçok ülke de geçmişte böyle bir endoktrinasyon deneyimi yaşadı. Bugün o ülkelerde, o öğretilerin esamesi bile okunmuyor...

“Öngörülebilir” diyor ki öngörebiliyoruz zaten!

Gerçek bir kutlama için Akın Bey’in, adalet sistemimizdeki bu arızayı düzeltmesini bekleyeceğim. Beğenmediği kararı veren hâkimleri eski Bakan’ın yönettiği HSK’nın yaptığı gibi sürebilir, başka mahkemeye tayin edebilir. Mahkeme heyetlerini değiştirme yetkisi de onda. Bu “arıza” düzeltilmeden, “yargı bağımsızlığı ve tarafsızlığı” içi boş laflardan başka bir şey değildir

Hukukun tabutuna bir çivi daha!

Ayşe Barım’ın yargılandığı iddianame “olsa olsa böyle olmuştur” varsayımıyla yazılmış bir iddianameydi. Savcıya göre ise hükümet çok aciz. Her şey onu yıkacak bir sonuç yaratabilir! Bu yargılama da Türkiye’de hukuk devletinin tabutuna çakılan çivilerden biri olarak tarihteki yerini alacak

© Tüm hakları saklıdır.

Kullanım ve Gizlilik Şartları

Dünya Basınında Bugün

© T24