“Sürahinin varlığı suyu döken ve sunan arı bir birleşmedir.”

"Sürahi insanları bir araya getirmesi bakımından bir şeydir.”

M. Heidegger, “Şey Nedir,” Bremen Klübü 1949

Siyasetin insanların var olması ve yan yana gelmeleriyle (meclis) başlayan bir “şey” olduğunu hatırlatabiliriz. Alman filozof M. Heidegger bunu vurgular. Şey (Ding) kelimesinin kökeninde eski Almancada “dava” kelimesi yatmaktadır. Yani kamusal bir bütünleşme anlamına gelen kelime “Şey” (ding) olarak geçer. Bir ihtilafı çözmek üzere toplanan bir Meclis anlamına gelmektedir, bu” Şey” kelimesi. O bakımdan, siyaset hukuki bir dava olarak düşünülmelidir. Bu bakımdan bir “şey” önümüze konulan bir nesne değildir. İnsanlar arasındaki bir ayrımın hukuki olarak dava edilmesidir. “Şey” böylece bir “Meclis” anlamına gelmektedir; sabit değildir, zamana göre yayılan bir süreci, davayı ifade etmektedir. Böylece bir anlama bağlı olarak siyasi bir davayı öne çıkarır.

Siyaset bilimci Hannah Arendt ise siyasetin; çoğulluğun, birden çok olmayla ve kamusal alanda eşit bir şekilde sözü ortaya koyma anlamıyla başladığını hatırlatmaktaydı. Söz eşit mesafede ortaya konulmaktadır. Eski Yunan dünyasında bir noktaya eşit mesafedeki insanların sözlerini ortaya koymaları demek siyaset demekti. Siyaset iktidarı ele alma ile neticelenen bir uğraş veya bir mücadele olarak görülemeyen bir “şeydir”. Bu anlamda devleti yönetim biçimi olarak da ele alınamaz. Ne de bir toplumu bürokrasisiyle yöneten bir iktidar biçimi olarak durmaktadır. Siyaset söz söyleme sanatıyla yönetme sanatının yan yana gelmesinden oluşan bir “şey” (dava)olarak düşünülmüştür.

Burada pragmatik olan değil ilkesel olan ön plana konulmaktadır; çünkü ilk olarak düşünülendir. İlke zaten “ilk” olandan, “kaynak” olarak kabul edilenden gelen bir kelimedir: İlke zaten Türkçede de ilk kelimesinden türetilmiştir. İlk olan........

© T24