To sequel της Μπαρτζωκιάδας To sequel της Μπαρτζωκιάδας
Ο συχωρεμένος ο Τζίμης Πανούσης είχε πει κάποτε με το απαράμιλλο σκωπτικό ύφος του πως “αρχίζω να πιστεύω ότι η εισβολή στην Κύπρο έγινε μόνο και μόνο για να δίνει ο Νταλάρας συναυλίες στην Πράσινη Γραμμή”!
Ε, λοιπόν, με όλα όσα συμβαίνουν και κυρίως μετά από αυτά που συνέβησαν χθες, αρχίζω κι εγώ να πιστεύω ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο ο Ολυμπιακός αγωνίζεται στο ΣΕΦ είναι για να αποθεώνεται ο Μπαρτζώκας!
Άντε και ο αγαπητικός του κόσμου, ο Ντάνιελ Χάκετ, ο οποίος (υπενθυμίζω πως) όταν επέστρεψε στο ΣΕΦ ως παίκτης της Μπάμπεργκ πλέον άμα τη εισόδω του έσκυψε και έσκασε ένα φιλί στο παρκέ!
Ο Μπαρτζώκας πάλι δεν θα το έκανε ποτέ αυτό, άλλωστε ακόμη και χθες που γνώρισε μια παλλαϊκή αποθέωση, με το ζόρι σήκωσε το χέρι του και χαιρέτησε προς την εξέδρα, ίσα ίσα για να μην κατηγορηθεί κιόλας για αγένεια!
Εάν στη θέση του βρισκόταν ο Εργκίν Αταμάν, θα είχε ανέβει στην εξέδρα: αυτό βεβαίως το έκανε και ο Μπαρτζώκας την περασμένη Τρίτη στο Ντουμπάι, αλλά για διαφορετικό λόγο…
Είναι βέβαιο πάντως ότι ο προπονητής του Ολυμπιακού αισθάνεται άβολα σε τέτοιες περιπτώσεις, συμφωνώντας, επαυξάνοντας και υπερθεματίζοντας αυτό που μού είχε πει το 1996 σε μια αντίστοιχη περίπτωση ο (τότε προπονητής του Παναθηναϊκού) Μπόζινταρ Μάλκοβιτς…
«Δεν βρίσκω κανέναν λόγο να χαμογελάω και να στέλνω φιλάκια στον κόσμο, ακόμη κι όταν με επευφημούν. Προπονητής είμαι, όχι ηθοποιός,........
