Göbek büyür beyin küçülür

Aynada gördüğünüz birkaç santimlik göbeği yalnızca pantolonun belini sıktığı için dert ediyorsanız, asıl meseleyi kaçırıyorsunuz. Fazla kiloların faturası sadece kalbe ve dizlere kesilmiyor. Beyin de payına düşeni alıyor; üstelik tamamen sessizce.

24 yıllık takip ve en yeni beyin MR taramaları, fazla kiloların kafatasımızın içindeki asıl işlemciyi sessizce erittiğini gösteriyor. Bugün 45 yaşındayken karar verme hızınızın, dikkatinizin ve hafızanızın 55 yaşındaki bir beynin yıpranmışlığına gerilemesini istemiyorsanız; göbekteki o yağların beyni nasıl aç bıraktığını konuşmak zorundayız.

O yağ dokusu, durmaksızın çalışan zehirli bir fabrika gibi işliyor. Vücutta biriken yağ hücreleri, dolaşıma aralıksız kriz sinyalleri salgılıyor. Burada bahsettiğimiz kriz; tıbbın “kronik enflamasyon” dediği, yani ortada hiçbir mikrop yokken vücudun kendi kendine ürettiği sinsi bir iç iltihaplanma.

Göbekteki aşırı yağ hücreleri, kana sürekli olarak iltihap yapıcı kimyasal moleküller pompalıyor. Tıpkı evin bir odasında alev almadan için için tüten sinsi bir yangın gibi... Peki bu iltihap kafamızın içine nasıl sızıyor?

Beynimizin etrafında, kandaki zararlı maddeleri içeri sokmayan muazzam bir filtre bulunuyor: Kan-beyin bariyeri, yani beynin güvenlik kapısı. Ancak kandaki o yoğun iltihap molekülleri yıllar içinde bu kapıyı aşındırıyor, filtreyi sızdırır hale getiriyor. İltihap beyin dokusuna sızdığı anda, sinir hücrelerimizin (nöronlar) birbiriyle konuştuğu o hassas iletişim köprüleri yıpranmaya başlıyor.

Sonuç; sürekli dağılan bir dikkat, toplantılarda toparlanamayan düşünceler ve giderek yavaşlayan kararlar oluyor. Çünkü beyin, yeni fikirler üretmek yerine arka planda hücrelerini yakan bu iltihap yangınıyla........

© Sözcü