Bayram arifesindeyiz. İnsan ister istemez geçmiş yıllara dönüp bakıyor. Ben de öyle yaptım; eski bayram yazılarımı gözden geçirdim. Fark ettim ki, yıllardır kaleme aldığım hiçbir bayram yazısı tam anlamıyla umut, sevinç ve huzur dolu olmamış. Her biri; acıların, yoklukların ve buruklukların gölgesinde yazılmış satırlardan ibaret. Bir bayram yazımızda, tüm dünyayı esir alan pandemiyi konu edinmişiz. Kapılar kapandı, mesafeler arttı. İnsanlar sevdiklerine sarılamadan bayram geçirdi. Her gün yüzlerce insanın hayatını kaybettiği o karanlık günlerde, bayramın anlamı bile neredeyse yitip gitmişti.

Bir başka bayramda, bu kez deprem gerçeğiyle yüzleştik. On binlerce insanımızı kaybettik. Resmi rakamlar 50 binin üzerinde can kaybını gösterirken, geride kalanların dramı hâlâ sürüyor. Konteyner kentlerde yaşam mücadelesi veren vatandaşlarımız için bayram, hâlâ eksik, hâlâ yarım. Dünya ise başka bir trajedinin içinde dönmeye devam ediyor. Filistin’de yaşanan insanlık dramı, yıllardır bitmeyen bir acı olarak karşımızda duruyor. Bugün sadece Filistin değil; Lübnan’dan İran’a kadar geniş bir coğrafya, savaşın ve çatışmanın gölgesinde bayrama giriyor. Güç mücadelesi, enerji savaşları ve siyasi hesaplar uğruna........

© Sonsöz