Bir dil ana dili, konuşma dili ve yazı dili çerçevesi içinde gelişir. İletişim önce ana dili ile başlar, çevre ile kurulan iletişim ile konuşma dili gelişir, çember genişleyerek okullarla birlikte yazı dili ile bütünlük oluşturur.

İnsanlar yazı dilini rahatlıkla yazıp, okuyup anladıklarında okuryazar seviyesine ulaşırlar.

Bugün ilköğretim seviyesindeki bir çocuğun bir gazeteyi okuyup anlayabilmesi anadili ile yazı dili arasındaki mesafenin azaldığının işareti olmaktadır.

Okullar, yazı dile ile konuşma dili arasındaki bağlantıyı sağlar. Yazı dilinin gelişmesi için arada vasıta görevi gören okulların işlevleri çok büyük öneme sahiptir. İlköğretim ve lise kısımları dilin gelişmesinde ve yazı dilinin mükemmel hâle gelmesinde çok büyük önem sahiptir. Burada verilecek sağlam bir dil eğitimi, toplumun birbirini rahat anlaması için köprü vazifesi görür.

Osmanlı döneminde okumuş kesimin konuşma ve yazı dilinde Arapça ve Farsça kelimeler kullanması özellikle yazı dilinin halktan kopmasına neden olmuştur.

Konuşma dili ve yazı dili arasındaki bu uçurum insanların okuryazar olmalarını zorlaştırmıştır. Bu zorluk eğitimin her alanında kendisini göstermiştir.

II. Mahmut Yeniçeri Ocağı’nı kaldırıp Asakir-i Mansûre-i Muhammediye’yi kurduktan sonra askerî teşkilatın gelişmesi için çok büyük değişiklikler yapmış, 1834 yılında Mekteb-i Ulûm-ı Harbiye Okulu’nu........

© Pusula Gazetesi