Emekli Prof. Dr. Zafer Öner diyor ki;
Yeşil yapraklı bir dalla mı saldırdın azgın alevlere, yoksa bir kovacık su mu vardı o merhametli ellerinde?!
Su ve yiyecek götürürken mi düştün alev çemberine?!
Pusuya mı düştün, yoksa tek başına mı saldırdın yangının üstüne?!
Bildim, yalnızdın sen çocuk...
Hem de yapayalnız.
Hiç mi korkmadın Allah aşkına?!
Silemiyorum zihnimden seni.
Hayalime saplanıp kaldı o alevden kızarmış, isten boyanmış güzel yüzün.
Sardı mı alevler bedenini de?!
Duman mı doldurdu nefes borunu?!
Yandın mı, boğuldun mu?!
Çok mu acı çektin yavrum?!
Annen mi geldi aklına, baban mı, kardeşin mi?!
Bu ülkede zor işler hep sizlere mi düşer böyle?!
Bir ormanın yanışı mı daha önemli geldi sana?!
“İnsandan daha faydalıdır bir orman...
Doğayı koruyamazsan insanı da koruyamazsın” mı dedin?!
Küçük bir bilge gibi mi atladın alevlerin ortasına?!
Nesin sen?!
Vicdan mısın, merhamet misin, cesur yürek misin be kocaman küçüğüm?!
“Yaktınız beni liyakatsizler!” diye haykırdın mı alevlerin içinde?!
Seni de bizi de hem içten hem........

© ngazete