HZ. HÜSEYİN’İ KİM ŞEHİT ETTİ?

Hz. Hüseyin Efendimizin Kerbelâ’da şehit edilmesi, özellikle tarihî gerçekler çarpıtılarak Şiilik ekolü taraftarlarınca günümüze dek suistimal edilmiştir.

Şiiliğin tarih sürecindeki serüvenine bakıldığında, Kerbelâ hadisesi; yalanlar, hurafeler ve tarihî hakikatler ters yüz edilerek adeta Şiilik inanç sistemi diri ve canlı tutulmaya çalışılmıştır.

İslam kültür havzasında aşırıya kaçılan yas ve matem gibi ritüeller yasaklanmış, Allah Resûlü tarafından bunu yapmaya yeltenenler şiddetli şekilde uyarılmıştır. Şehit edilen ümmetin göz bebeği Hz. Hamza, Hz. Ömer, Hz. Osman ve Hz. Ali için yapılmayan matem ve yas tutma geleneğinin, Kerbelâ’da yaşananlar bahane edilerek Şiiler tarafından günümüze kadar yaşatılması ve zamanla bir inanç hâline dönüştürülmesi manidardır.

İslam coğrafyasında yaşayan Şiiler tarafından her yıl Muharrem ayında organize edilen Hz. Hüseyin’i anma etkinliklerinde ortaya konan; dövünme, kişinin kendi vücuduna zarar vermesi ve gerçeklerle alakası olmayan folklorik uygulamaların, Kerbelâ’da şehit edilen Ehl-i Beyt ve taraftarlarının misyonuyla bağdaşmayan hurafeler olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

Yazıyı kısa tutmak adına isimler üzerinde fazla durmadan özet bir anlatımı tercih edeceğiz.

Kerbelâ’da nelerin yaşandığına gelmeden önce, anlatacaklarımızın daha iyi kavranması adına biraz geriye gidelim.

Yezid, hak etmediği bir makamı işgal ederek Irak merkezli devletin başında Müslümanların halifesi sıfatıyla bulunuyordu. Irak halkının büyük çoğunluğu bu durumdan rahatsızlık duymuş ve Hz. Hüseyin’e binlerce biat mektubu göndererek, “Gel, halifemiz ol; sana biat etmek istiyoruz.” diye çağrıda bulunmuşlardı.

Gelen biat mektuplarına güvenen Efendimizin ciğerparesi Hz. Hüseyin, Kûfe’ye gitmek istiyordu. Abdullah bin Abbas’ın da dâhil olduğu yakın akrabaları ve sevenleri ise Hz. Hüseyin’e karşı çıkarak şöyle dediler:

“Ne olur gitme! Bu Irak halkı, baban Hz. Ali’ye de ihanet........

© Mir'at Haber