Bazen bir futbol kupası, sadece sporun değil; vicdanın, adaletin ve ilkeli duruşun da sembolü hâline gelir.

İspanya’nın Dünya Kupası’nı kazanmasına öyle sevindim ki…

Sanki kupayı herhangi bir İslam ülkesi kazanmış…

Sanki Gazze’nin mazlum çocukları kazanmış…

Sanki yıllardır acı çeken ümmet kazanmış gibi sevindim.

Çünkü beni sevindiren yalnızca sahadaki zafer değildi.

Asıl sevincimin sebebi, İspanya Başbakanı Pedro Sánchez’in, ABD’nin İran’a yönelik olası askerî operasyonlarında İspanya topraklarını kullandırmayacağını ilan ederek ortaya koyduğu onurlu ve ilkeli duruştu.

İspanya bir İslam ülkesi değil.

Pedro Sánchez de bir İslam ülkesinin lideri değil.

Buna rağmen ortaya koyduğu tavır, ne yazık ki kendilerini yıllardır “dünya lideri” ve “ümmetin lideri” olarak pazarlayan bazı İslam ülkesi yöneticilerinin gösteremediği kadar açık, cesur ve ilkeli bir duruş olarak hafızalara kazındı.

Sánchez, küstah tehditlere boyun eğmeyerek İspanya’nın, Ortadoğu’yu yeniden kan gölüne çevirecek yeni bir emperyalist müdahaleye ortak olmayacağını ilan etti.

Bu tavır, sadece bir dış politika kararı değildir.

Bu, baskı karşısında eğilmemenin, kendi ülkesinin egemenliğini korumanın ve milyonlarca insanın hayatını ilgilendiren bir savaş ihtimali karşısında vicdanlı davranmanın ifadesidir.

Oysa İslam dünyasına baktığımızda bambaşka bir manzarayla karşılaşıyoruz.

Bir taraftan Gazze için gözyaşı dökülüyor…

Filistin için en sert açıklamalar yapılıyor…

Kürsülerden ümmet nutukları atılıyor…

Diğer taraftan Müslüman coğrafyalarını hedef alan güçlerle askerî, siyasi ve ekonomik ilişkiler devam ettiriliyor.

Hava sahaları kullandırılıyor…

Limanlar tahsis ediliyor…

Ticaret sürdürülüyor…

Sonra da kameraların karşısına geçilip mazlumlar için yas tutuluyor.

Tam da bu noktada Anadolu’nun o ibretlik sözü akla geliyor:

“Gece kurtla beraber sürüye dalıp, gündüz çobanla beraber yas tutuyorlar.”

İspanya Başbakanı Pedro Sánchez, sergilediği bu dik duruşla, bazı İslam ülkesi liderlerinin “gece kurtla beraber........

© Milli Gazete