Fikirleriyle çatışan bir nesilden, düşünmeyen, konuşmayan, sorgulamayan, analiz etmeyen, ne buyrulursa “eyvallah çeken” bir kuşak oluşturmayı başaran 1980 darbesinin, ülkemize yaptığı en büyük kötülük “afyonlanmış” kitleler üretmiş olmasıydı.

Hiçbir heyecanı olmayan, hiçbir amacı olmayan, kapitalizmin esiri olmuş, gösteriş budalası, izledikleriyle kendi hayat tarzını oluşturmaya çalışan ve nereye istenirse oraya yönlenen bir kitle.

Türkiye, özellikle medya çağında üretilen sanal kahramanların hayatlarını taklit ederek kendisine biçim veren, fikirlerine yön veren, yaşadıkları çarpıklıkları, adaletsizlikleri sorgulamayan, şuursuz kitlelerin rüzgar önünde savrulan yapraklar gibi yalpalayan tipler yüzünden son 40 senedir bir arpa boyu yol alamadı.

Toplumun bu savrukluğunu bilen, analiz eden, masa başında hesaplar kitaplar yapan birileri, siyaseti de, ekonomiyi de, kültürü de, politik ekseni de kendilerince yönlendirdiler. Yaptıkları menfaat bölüşümleriyle, iktidarları belirlediler, politikanın çerçevesini de çizdiler, sadece kendisine yontan keser gibi her şeyi “çıkılmaz bir sokak” tabelasıyla kendi havuzlarında biriktirdiler.

Ülkemizdeki iktidar kavgasının özeti aslında budur. İktidarların “Para........

© Milli Gazete