İnsanlık tarihinde ilk evlatlıktan reddetme tablosu: Soy bağının ötesinde adalet ve mesuliyet
Tarih boyunca insanlık, adalet kavramını anlamak ve uygulamak için çetin imtihanlardan geçmiştir. Toplumsal ilişkilerin en temel yapı taşı olan aile, aynı zamanda hak ile batılın, doğru ile yanlışın en keskin biçimde ayrıştığı bir potadır. Kur’an-ı Kerim’in kıssalar okyanusunda, insanlık tarihinin en sarsıcı ve ilk evlatlıktan reddetme tablosu Hz. Nuh’un hikâyesinde karşımıza çıkar.
Tufan suları dağları aşarken Hz. Nuh’un gemiye binmeyen oğluyla arasında geçen o yürek yakan diyalog, asırlar ötesinden bugünümüze çok derin bir adalet ve sorumluluk dersi fısıldar:
“Ey Nuh! O kesinlikle senin ailenden değildir. Çünkü o kötü bir iş işlemiştir; öyleyse hakkında bilgin olmayan şeyi Benden isteme.” (Hûd, 46)
Kan Bağının Ötesinde Bir Hakikat
Yüzyıllardır babadan oğula geçen unvanlar, soy kütükleri ve kan bağı, insan toplumlarının ana omurgasını oluşturmuştur. Ancak Kur’an, bu ayetle çok çarpıcı ve ezber bozan bir sınır çizer: Biyolojik bağ, hakikat ve inanç bağıyla desteklenmediğinde tek başına bir anlam ifade etmez.
Hz. Nuh bir peygamber babaydı. Evladının kurtuluşu için canını ortaya koymuş, tufanın dehşeti karşısında bir baba yüreğiyle ona, “Yavrucuğum, bizimle bin”........
